تفاوت علائم آنفلوآنزا و کووید-۱۹

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ کووید-۱۹، عفونتی که به واسطه ویروس SARS-CoV-۲ شکل می‌گیرد، نیز می‌تواند علائمی مشابه با آنفلوآنزا ایجاد کند، اما این بیماری‌ها یکسان نیستند. سرفه خشک مداوم، تب، خستگی برخی از علائم شایع کووید-۱۹ هستند.

علائم اولیه آنفلوآنزا
علائم اولیه آنفلوآنزا به طور معمول یک تا چهار روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می‌شوند. در ابتدا، علائم این بیماری می‌توانند شبیه علائم سرماخوردگی بوده و شامل موارد زیر باشند:

- خستگی غیرمعمول

- آبریزش بینی

- عطسه

- گلودرد

این علائم ممکن است به سرعت تشدید شده و علائم اضافی از جمله موارد زیر شکل بگیرند:

- لرز

- خستگی شدید

- تب بیش از ۳۸ درجه سانتیگراد

- سردرد

- درد‌های عضلانی

- گرفتگی بینی

- سرفه مداوم

- تعریق

- ضعف

برخی سویه‌های ویروس آنفلوآنزا می‌توانند موجب مشکلات گوارشی مانند حالت تهوع، اسهال یا استفراغ نیز شوند.

همه افرادی که به آنفلوآنزا مبتلا می‌شوند این علائم را تجربه نخواهند کرد. برخی افراد علائم خفیف را تجربه می‌کنند، در شرایطی که دیگران با علائم شدیدتر مواجه می‌شوند.

علائم کووید-۱۹
به گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا، علائم کووید-۱۹ ممکن است دو تا ۱۴ روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر شوند.

از علائم کووید-۱۹ می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- تب

- سرفه

- تنگی نفس

- بدن درد

- گرفتگی بینی

- آبریزش بینی

- گلودرد

- اسهال

- از دست دادن حس بویایی یا چشایی

این علائم به طور معمول خفیف هستند، اما برخی افراد با علائم جدی‌تر مانند موارد زیر مواجه می‌شوند:

- دشواری در تنفس

- درد یا فشار مداوم در سینه

- کبود شدن لب‌ها یا صورت

- سردرگمی و تغییرات در هوشیاری

در صورت تجربه علائم شدید کووید-۱۹، فرد باید بلافاصله کمک پزشکی دریافت کند.

سنین مختلف
گروه‌های سنی مختلف در صورت ابتلا به آنفلوآنزا ممکن است علائم خاصی را تجربه کنند. همچنین، نشانه‌های هشدار که نیاز به درمان فوری را نشان می‌دهند بین بزرگسالان و کودکان متفاوت هستند.

نشانه‌های اضافی در کودکان

افزون بر علائمی که پیش تر به آن‌ها اشاره شد، از دیگر نشانه‌های ویروس آنفلوآنزا در خردسالان و کودکان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- فعالیت کمتر

- گریه بدون اشک

- دشواری در دفع ادرار یا ادرار کم

- نوشیدن کمتر مایعات

- راش پوستی همراه با تب

- تعامل کمتر با مراقبان

- کمتر غذا خوردن

- بیشتر خوابیدن

برخی از این علائم مانند گریه بدون اشک یا ادرار کم به کم آبی بدن اشاره دارند. اگر به سرعت به آن رسیدگی نشود، کم آبی بدن در کودکان می‌تواند خطرناک باشد.

افرادی که نگران نشانه‌ها و علائم آنفلوآنزا در کودکان هستند باید با پزشک متخصص کودکان تماس بگیرند.

کووید-۱۹

کودکان مبتلا به کووید-۱۹ دارای علائم مشابه بزرگسالان خواهند بود، اما علائم در کودکان اغلب خفیف هستند. با این وجود، کودکان مبتلا به شرایط زمینه‌ای ممکن است در معرض خطر بیشتری برای تجربه علائم شدید قرار داشته باشند.

به گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا، کودکان علائم شبه سرماخوردگی مانند موارد زیر را تجربه می‌کنند:

- تب

- آبریزش بینی

- سرفه

با این وجود، کارشناسان هنوز به طور دقیق نمی‌دانند که کووید-۱۹ چگونه بر کودکان تاثیر می‌گذارد. هر فردی در هر سنی که دارای علائم است به نظارت دقیق نیاز خواهد داشت. اگر کودکی علائم شدیدتر مانند دشواری در تنفس داشته باشد به مراقبت پزشکی اضطراری نیاز خواهد داشت. این شرایط برای بزرگسالان نیز صدق می‌کند.

نشانه‌های هشدار در کودکان

از نشانه‌های هشدار که نیاز به درمان فوری را نشان می‌دهند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- کبود شدن صورت یا لب‌ها

- سینه درد

- دشواری در تنفس یا تنفس سریع

- تب بیش از ۴۰ درجه سانتیگراد (یا هر میزان تب در نوزادانی که کمتر از ۱۲ هفته سن دارند)

- تب یا سرفه‌ای که بهبود می‌یابد، اما سپس بدتر می‌شود

- عدم هوشیاری یا ناتوانی در تعامل با دیگران هنگام بیداری

- تو کشیدن دنده‌ها هنگام دم

- امتناع از راه رفتن (به دلیل درد عضلانی شدید)

- تشنج

- نشانه‌های کم آبی بدن که به سرعت برطرف نمی‌شوند

- بدتر شدن مشکلات مزمن پزشکی

کودکانی که با علائم شدید آنفلوآنزا مواجه می‌شوند نیازمند مراقبت پزشکی خواهند بود.

نشانه‌های هشدار در بزرگسالان

بزرگسالان در صورت مواجهه با موارد زیر باید در پی دریافت کمک پزشکی فوری باشند:

- دشواری در تنفس

- تب یا سرفه‌ای که بهبود می‌یابد، اما سپس بدتر می‌شود

- ناتوانی در دفع ادرار

- درد مداوم سینه یا معده

- سرگیجه یا سردرگمی مداوم

- تشنج

- درد عضلانی شدید

- تنگی نفس

- ضعف و از دست دادن تعادل

- بدتر شدن دیگر شرایط پزشکی

نشانه‌ها و علائم اضافی در افراد مسن

افراد سالخورده، به ویژه آن‌هایی که ۶۵ سال یا بیشتر سن دارند در معرض خطر ابتلا به عوارض جدی آنفلوآنزا قرار دارند. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا درمان سریع برای افرادی دارای علائم آنفلوانزا که بیش از ۶۵ سال سن دارند را توصیه کرده است.

همچنین، افراد سالخورده بیشتر مستعد ابتلا به کم آبی بدن هستند. از این رو، افرادی که در این گروه سنی قرار دارند و مراقبان آن‌ها باید از علائم کم آبی بدن آگاه بوده و در صورت بروز آن‌ها در پی درمان باشند. از جمله این علائم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- سردرگمی

- ادرار تیره رنگ

- سرگیجه

- خستگی

- دفع ادرار با تکرر کم

تشنگی شدید نیز یکی از نشانه‌های کم آبی بدن است. با این وجود، یک مطالعه نشان داد این همواره گزینه مطمئنی برای تشخیص کم آبی بدن در افراد سالخورده نیست. در حقیقت، نباید منتظر ماند تا تشنگی شدید شود و سپس به دنبال درمان بود.

افراد مسن مبتلا به کووید-۱۹ احتمال بیشتری دارد علائم شدید مانند دشواری در تنفس را تجربه کنند. گروه‌های دیگر که در معرض خطر بیشتر قرار دارند شامل افراد مبتلا به شرایط سلامت زمینه‌ای مانند دیابت، بیماری قلبی، بیماری ریوی، سرطان و فشار خون بالا می‌شوند.

پیشگیری
روش‌هایی برای کاهش خطر ابتلا به آنفلوآنزا وجود دارند. یکی از موثرترین آن‌ها زدن واکسن آنفلوآنزا در هر سال است. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا دریافت واکسن آنفلوآنزا برای هر فردی که شش ماه یا بیشتر سن دارد، از جمله زنان باردار را توصیه کرده است.

برخی موارد استثنا در این زمینه وجود دارند و اگر نگران مناسب بودن واکسن برای خود هستید باید با پزشک‌تان مشورت کنید.

از دیگر روش‌های پیشگیری از آنفلوآنزا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- پرهیز از تماس با افراد مبتلا به آنفلوآنزا

- ماندن در خانه هنگام بیماری برای جلوگیری از انتقال آنفلوآنزا به دیگران

- شستشوی منظم دست‌ها با آب و صابون در هر نوبت برای حداقل ۲۰ ثانیه

- پرهیز از لمس صورت تا حد امکان

- استفاده از ضدعفونی کننده‌های حاوی الکل حداقل ۶۰ درصد زمانی که امکان شستشوی دست‌ها وجود ندارد

در برخی موارد مانند بیماری کووید-۱۹ رعایت فاصله اجتماعی (حداقل دو متر) از دیگران در مکان‌های عمومی و پوشیدن ماسک می‌تواند به کاهش خطر انتشار ویروس که از طریق قطرات تنفسی منتقل می‌شود، کمک کند و این اقدامات برای پرهیز از ابتلا به بیماری‌های ویروسی دیگر مانند آنفلوآنزا نیز موثر هستند.

درمان
به طور معمول، درمان برای آنفلوآنزا شامل هیدراته نگه داشتن بدن و استراحت می‌شود. با این وجود، افرادی که در معرض خطر بیشتر مواجهه با عوارض هستند یا آن‌هایی که با علائم شدید بیماری مواجه اند، ممکن است به درمان‌های اضافی نیاز داشته باشند.

درمان از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این به سن و سطح سلامت بدن، نوع ویروس آنفلوآنزا که به آن مبتلا شده اید، و مدت زمانی که علائم را داشته اید، بستگی دارد. گزینه‌های درمان شامل دارو‌ها و درمان‌های خانگی می‌شوند.

درمان‌های خانگی

از جمله درمان‌های خانگی برای آنفلوآنزا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- نوشیدن مایعات مانند آب، آبمیوه تازه، سوپ و چای گرم به میزان زیاد

- استراحت تا حد ممکن برای کمک به بدن در مبارزه با عفونت

- مصرف محلول‌های آبرسان خوراکی برای کم آبی بدن

- استفاده از دارو‌های مسکن بدون نسخه برای درد‌های عضلانی و سردرد

کودکان و نوجوانان می‌توانند از دارو‌های مسکن مناسب سن خود استفاده کنند. آسپرین برای کودکان مناسب نیست، زیرا می‌تواند خطر سندرم ری (Reye's syndrome)، یک بیماری نادر که می‌تواند کشنده باشد، را افزایش دهد.

دارو‌های تجویزی

پزشک ممکن است دارو‌های ضدویروس خوراکی یا استنشاقی را تجویز کند. این دارو‌ها مدت زمان ابتلای فرد به آنفلوآنزا را کاهش می‌دهند. درمان با دارو‌های ضدویروس باید طی دو روز نخست ابتلا به بیماری آغاز شود.

از جمله این دارو‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- بالوکساویر (زوفلوزا)

- اوسلتامیویر (تامیفلو)

- پرامیویر (راپی‌واب)

- زانامیویر (رلنزا)

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

بسیاری از افرادی که به آنفلوآنزا مبتلا می‌شوند با موفقیت بیماری را در خانه درمان می‌کنند.

با این وجود، کودکان و افراد سالخورده در معرض خطر بیشتری برای تجربه عوارض قرار دارند و باید به پزشک مراجعه کنند. بزرگسالانی که با علائم شدید آنفلوآنزا مواجه هستند، افرادی با سیستم ایمنی سرکوب شده، یا مبتلا به بیماری‌های مزمن باید به پزشک مراجعه کنند.

همچنین، افرادی که با دشواری در تنفس مواجه می‌شوند باید در پی دریافت کمک پزشکی فوری باشند.