بیماری قارچ سیاه چگونه درمان می شود؟‌

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، دکتر سید علی دهقان منشادی، در نشست فوری تیم مدیریت درمان قارچ سیاه، رویکرد مدیریتی مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره) را در مواجهه با بحران‌های مختلف بهره‌گیری از خرد جمعی و کار تیمی خواند و تصریح کرد: توجه دقیق و رصد شرایط بسیار مهم است. ما هر وقت بحرانی را در حوزه سلامت کشور و مجتمع مشاهده می‌کنیم سعی ما این است که با استفاده از ظرفیت‌های بالای علمی اساتید و به‌کارگیری ابزار‌های پیچیده و امکانات تشخیصی پیشرفته‌ای که در این مرکز وجود دارد به صورت گروهی برای دستیابی به بهترین راه‌کار‌های عملیاتی هم فکری کنیم تا بتوانیم خدماتمان را در سطح بالاتری به جامعه ارائه دهیم.
وی گفت: به دلیل شیوع سویه دلتا و همچنین مشاهده عفونت قارچی موکورمایکوزیس در بیماران کووید ۱۹ که دارای بیماری‌های زمینه‌ای قبلی و احتمالاً تحت درمان‌هایی، چون کورتیکو استروئید‌ها بوده‌اند، این جلسه با حضور اساتید و مسئولانی که به نحوی در درمان کووید ۱۹ و این بیماری نقش دارند با هدف طراحی یک ساز و کار مناسب تیمی قوی در مدیریت درمان‌های متمرکز این بیماران تشکیل شد.
آقای دهقان با اشاره به درمان بیماری موکورمایکوزیس، افزود: درمان این بیماری ترکیبی از جراحی و استفاده از دارو‌های ضد قارچ است. بر اساس دستورالعمل‌های جهانی داروی اصلی و مؤثر این بیماری آمفوتریسین B است که الآن متأسفانه با کمبود کشوری این دارو مواجهیم، ولی با تلاش و پیگیری مسئولان امیدواریم این مشکل به زودی رفع شود. در حال حاضر به عنوان داروی جایگزین از پوساکونازول که در کشور موجود است در درمان این بیماران استفاده می‌کنیم. نکته بسیار مهم در درمان این بیماری همکاری تیمی گروه‌های تخصصی مربوطه است.
وی، تشخیص سریع بیماری موکورمایکوزیس را در بهبود روند بیماران مبتلا به آن بسیار کمک کننده خواند و توضیح داد: قارچ موکورمایکوزیس در همه جا ازجمله در خاک، سبزی‌ها و میوه‌های در حال فساد وجود دارد و معمولاً افراد سالم دچار مشکل نمی‌شوند. ممکن است هاگ یا اسپور قارچ در سینوس‌ها بماند که در افراد سالم فقط کلونیزه می‌شود، ولی در افراد با بیماری‌های زمینه‌ای اعم از دیابت کنترل نشده، بیماران پیوندی و افرادی که دارو‌های تخریب گر سیستم ایمنی مصرفی می‌کنند شروع به تکثیر در ریه و دستگاه تنفسی می‌کند و در سینوس این افراد می‌تواند باعث عفونت سینوسی شود که به دلیل مجاورت می‌تواند به چشم و مغز این بیماران گسترش یابد و چنانچه بیمار تحت درمان فوری قرار نگیرد امکان آسیب اعضا یا فوت بیمار نیز هست؛ بنابراین نیاز است تیم درمانی متشکل از متخصصان چشم، مغز و اعصاب، گوش و حلق و بینی، بیهوشی، عفونی و داخلی در کنار هم مداخلات درمانی لازم را بر روی این بیماران انجام دهند.
آقای دهقان با اشاره به برخی علائم و نشانه‌های این بیماری تأکید کرد: لازم است پزشکان موارد ریسک ابتلای بیماران کووید و غیر کووید (بیمارانی که دارای بیماری‌های زمینه‌ای یادشده هستند) به این عفونت قارچی را به خوبی بشناسند و نسبت به علائم بیماری در این بیماران هوشیارتر باشند. نشانه‌های این بیماری بسیار متنوع است پزشکان باید بر علائمی، چون احساس گزگز یا درد گونه، تاری دید، بی‌حسی چشم، درد فک و صورت، ترشحات حلق و بینی به خصوص ترشحات خونی در بیمارانی که بیماری زمینه‌ای قبلی دارند بسیار حساس بوده و حتماً یکی از تشخیص‌ها در این موارد موکورمایکوزیس باشد. قطعاً اولین قدم گرفتن شرح حال دقیق از بیمار است و در ادامه با توجه به نوع شکایت و شرایط بالینی بیمار، اقدامات پاراکلینیکی مختلفی، چون آندوسکوپی سینوس‌ها، معاینه دقیق چشم پزشکی، تصویربرداری از حفره چشم یا مغز در صورت نیاز و سایر اقدامات ضروری باید به سرعت انجام شود.
وی بر همکاری تیمی گروه‌های تخصصی مربوطه در انجام مداخلات درمانی مورد نیاز بیماران موکورمایکوزیس تأکید کرد و گفت: بسیاری از بیماری‌ها نیاز به مداخله تیمی گروه‌های مختلف پزشکی دارد و تنها با یک تخصص خاص قابل مدیریت نیست. بیماری موکورمایکوزیس نیز از این دست است. این بیماری از قبل بوده و در کشور به‌خوبی مدیریت می‌شده، ولی در شرایط جدید (بحران موج پنجم کووید و انتشار گونه دلتا) افزایش‌یافته و نیاز است برنامه‌ریزی ما هم به این سمت‌وسو یعنی مدیریت بهتر بیماری در بحران برود که هم بتوانیم سریع عمل کنیم و هم خدماتمان را ارتقا بدهیم. امیدوارم با برنامه‌ریزی‌های مستمری که در حال انجام است خدمات بهتری به بیماران ارائه کنیم.