راهکارهای حمایت از تولید داخل

تجمل گرایی و مدگرایی کاذب و دلخوشی به برندهای جهانی، باعث شده است تا کالاهای با کیفیت ایرانی و قابل رقابت با این برندها از میدان به در شوند و دچار صدمات و زیان های اقتصادی و همچنین باعث از بین رفتن فرصت های شغلی و سرمایه گذاری در کشور شود که دود این ضرر و زیان ها همچنان به چشم هموطنان ما خواهد رفت.شاید دلیل گرایش مصرف کنندگان به کالای خارجی این باشد که تولید ملی ما نتوانسته به لحاظ قیمت و کیفیت نیازهای مصرف کننده ایرانی را برآورده کند و در این بین نقش دولت در فرهنگ سازی و حمایت از تولید کنندگان می تواند این سیل مخرب را متوقف کند و بی شک با حمایت متولیان دولتی و حکومتی اقتصاد در عمل از تولید در میان مدت به بهترین صادر‌کننده اجناس با کیفیت در جهان مبدل می‌شویم.تولید ملی مقدمه ای خواهد بود بر اشتغال زایی و کارآفرینی و افزایش بهره وری و بکارگیری جوانان باهوش و متعهد ایران زمین در تمامی عرصه ها و همچنین باعث بهبود اثرات اجتماعی در زندگی مردم و ایجاد قدرت سیاسی در جهان از لحاظ تولید و همچنین باعث کاهش نرخ تورم و اثرات مثبت در اقصاد که منجر به رشد و ترقی کشورمان خواهد شد.

تولید کنندگان خود نیز با استفاده از روش های نوین بازاریابی و استفاده از تکنولوژی های جدید بسته بندی و نوآوری در ارائه محصولات و بومی سازی محصولات و همچنین در کنار آن به اندیشه جهانی کردن محصول و استفاده از راهکارهای کاهش قیمت تمام شده و به روز بودن محصولات و انطباق آن با استاندارد های جهانی و ایجاد جذابیت در ارائه محصولات و تنوع در ارائه آن و فدا نکردن کیفیت در قبال کمیت که خود می تواند ضربه ی بزرگ بر این عرصه بگذارد توجهی خاص داشته باشند و بدانند که مردم فهیم ما وقتی کیفیت ایرانی را ببینند دیگر به سمت کالاهای خارجی نخواهند رفت.

تولید ملی را به جایی برسانیم که برند شناخته شود ، وقتی با نام و نشان تجاری خاصی یک کالا را می‌خرند ، یعنی آن کالا، کیفیت و قیمت یکسانی در سراسر کشور دارد و مشتری می تواند از این لحاظ مطمئن باشد و با اطمینان و اراده قوی به خرید کالای ایرانی با کیفیت اقدام نماید.برای رسیدن به شرایط مطلوب راهکاری ذیل را برای حمایت از تولید ملی پیشنهاد می شود:

1- بهبود فضای کسب و کار و سرمایه‌گذاری در کشور؛

2. اجرای دقیق و کامل سیاست‌های کلی اصل 44 قانون اساسی؛

3. برطرف نمودن پدیده‌ی دیوان‌سالاری پیچیده‌ی فرا روی سرمایه‌گذاری و تولید؛

4. هدایت و تخصیص منابع بانکی و تأمین نقدینگی لازم برای فعالیت‌های مولد اقتصادی؛

5. ارزش نهادن به کار و تلاش و فرهنگ‌سازی در این خصوص؛

6. اصلاح مدیریت کلان اقتصادی و تجاری در کشور؛

7. گسترش مناسبات و پیوندهای منطقه‌ای و حضور فعال در بازارهای جهانی با هدف توسعه‌ی مبادلات اقتصادی و تجاری؛

8. حمایت از نوسازی و تجهیز بنگاه‌های تولیدی به دانش فنی روز با هدف ارتقای بهره‌وری و رقابت پذیری؛

9. توسعه‌ی بسترهای تحقق اقتصاد دانایی محور؛

10. هدایت برنامه‌ریزی شده درآمدهای ارزی نفت به سمت سرمایه‌گذاری­های مولد پایدار

11. مدیریت کلان در ایجاد زنجیره‌ی ارتباطی بین بنگاه‌های کوچک و متوسط با بنگاه‌های بزرگ ملی جهت نظام‌مند و هدفمند نمودن تولیدهای بنگاه‌های تولیدی کوچک و متوسط؛

12. بسترسازی برای تأمین امنیت اقتصادی با تکیه بر حفظ حقوق مالکیت معنوی و تسریع در امر رسیدگی به جرایم اقتصاد:

13. کاهش ریسک و مطمئن نبودن فعالیت‌های مولد اقتصادی؛

14. افزایش ریسک فعالیت‌های غیر مولد اقتصادی؛

15. شناسایی گلوگاه‌های سوداگری در اقتصاد ایران و برنامه‌ریزی مدبرانه برای حذف و خشکاندن آن‌ها؛

16. جلوگیری از واردات بی رویه‌ی کالاهای خارجی و اتخاذ تدابیر و سیاست های صحیح فراروی واردات؛

17. کاهش بی ثباتی و تغییرات مکرر قوانین و مقررات فرا روی تولید و کار؛

18. شناسایی، مقابله و ریشه‌کنی مفاسد اقتصادی و رانت‌های مختلف؛

19. مبارزه‌ی جدی با قاچاق کالا و افزایش جرایم متخلفان.

پژوهش خبری صدا وسیما//دکتر جمال حاتمیان، مدرس دانشگاه خوارزمی