چه چیزی عاید این خوره های توئیتر می شود؟!

به گزارش سرویس فضای مجازی خبرگزاری صدا و سیما؛ مطالعه ای جدید در دانشگاه بیرمنگام، رفتار آنلاین افراد را به چهار دسته متفاوت بخش بندی می کند. این دسته ها عبارتند از سلفی‌بگیرها، جارچی ها، تماشاچی ها و افرادی که روابط خود را بهبود می دهند.

چهار پروفسور علوم اجتماعی، در این تحقیق، بیانیه ای به شرکت کنندگان ارائه دادند که در آن ۴۸ دلیل برای استفاده از شبکه های اجتماعی ردیف شده بود، تا مواردی که آنها را ترغیب به استفاده از این پلتفرم ها می کند، تعیین نمایند؛ دلایلی چون «هر چی بیشتر لایک بگیرم، یعنی خواستنی ترم» یا «میتونم به صفحه ی اینستای دوستان نگاه کنم و بفهمم به چی علاقه داره » و ... 

حاصل این مطالعه به دست آمدن چهار روش استفاده از پلتفرم های شبکه ی اجتماعی بر پایه انگیزه‌ی کاربران بود.

۱ ـ رابطه‌سازها: فرض کنید، یک عمه یا خاله ای دارید و شاید همواره نظراتی را که زیر پست های دیگران می نویسید امضا می کند؛ مثلا مینویسد «بهت افتخار می کنم عزیزم». رابطه سازها پست های زیادی را در شبکه های اجتماعی به منظور تحکیم روابط با افرادی که در دنیای واقعی می شناسند، بخصوص اعضای خانواده، به اشتراک می گذارند.

۲ ـ جارچی ها: همه یک دوست دارند که همواره جدیدترین منازعه ی سیاسی یا شایعه ی پشت سر یک سلبریتی را به اشتراک می گذارد. جارچی ها  هیچ گاه از خود چیزی نمی گویند و یا عکسی از خود به اشتراک نمی گذارند و ترجیح می دهند درگیر دنیای بیرونی شده و تا جایی که می توانند افراد بیشتری را نیز درگیر کنند، به ویژه دوستان خود را.

 

۳. سلفی‌بگیرها: شک ندارم که همه ی شما سلفی بگیرها را می شناسید، هرچه باشد، اگر نخواهید بشناسید هم آنها شما را مجبور به شناختن شان می کنند و دائما خود را در معرض دید شما می گذارند. عکس ها و ویدئوها ی زیادی را به اشتراک گذاشته و با گرفتن لایک و نظر سرمست می شوند.

۴ ـ تماشاچی ها؛ این دسته همان کسانی هستند که همیشه ی خدا آنلاین هستند و به این پلتفرم ها ورود و خروج می کنند؛ اما در واقع چیزی به اشتراک نمیگذارند. ولی چه کسی دوست ندارد که پس پرده کمین کند و ببیند که دوستِ دوستش شش سال پیش سرگرم چه بوده است؟

خیلی جالب است که کاربرانی از سرتاسر جهان، با فرهنگ های گوناگون، بتوانند در یک شبکه ی اجتماعی خاص دور هم جمع شوند. نمیدانم، شاید آنقدرها هم شگفت انگیز نباشد. به هر حال، فیسبوک دو برابر هر شبکه ی اجتماعی دیگری محبوبیت دارد، حتی با این که به خاطر دزدیدن ویژگی های رقبایش بدنام شده است. بنابراین اگر فیسبوک می تواند با تبدیل شدن به شبکه ای که تمام ویژگی های توییتر، اینستاگرام، اسنپ‌چت و غیره را در خود دارد، محبوب شود، می توان گفت که آن پلتفرم ها حتما سلیقه ی کاربران را بهتر می شناسند.

مسلما اینستاگرام مکانی برای به اشتراک گذاشتن عکس هاست، پس تعجبی ندارد که هنگام ورود با دامنه ی عظیمی از سلفی ها روبه رو شویم. با وجود این، مطالعه ای در سال ۲۰۱۶ در دانشگاه آلاباما نشان داد که بیشترین رفتاری که توسط کاربران در اینستاگرام مشاهده می شود را می تواند نظارت خواند؛ به عبارتی دیگر، بیشتر از یک سوم از کاربران اینستاگرام، بیشترین وقت حضور خود در این پلتفرم را سرگرم به اصطلاح جاسوسی کردن از دوستانشان و یا غریبه ها بوده اند. این گروه از افراد در دسته ی تماشاچی ها قرار می گیرند. و در مورد اسنپ‌چت، باید بگوییم که حریم خصوصی کاربران را رعایت نمی کند و البته بار سرگرمی خود را از رقیبش الهام گرفته است. 

پس به نظر می رسد، اینستاگرام فعلا بهترین منزلگاه سلفی‌بگیرها باشد. وسواس فیسبوک روی وضعیت روابط و به روز رسانی آن، یک جای گرم و نرم برای رابطه سازهاست و جارچی ها نیز نیاز خود را به بودن در جریان ترکیبی از اخبار مختلف با توئیت کردن و توئیت خواندن ارضا می کنند. و اما تنها پرسش ما این است که چه چیزی عاید این خوره های توئیتر می شود؟!