شجاعی: به رشته اصلی ام برگشتم

­فریده شجاعی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما درباره شروع کار به عنوان نایب رئیس بسکتبال بانوان، کارنامه نایب رئیسی در فدراسیون فوتبال و موضوع بازنشستگی صحبت کرد.

حدود نیم قرن در خدمت ورزش هستم. بسکتبال را از ۱۰ سالگی شروع کردم، ولی با توجه به شرایط زمانی قسمت شد که در سایر رشته‌ها از جمله فدراسیون‌های گلف و فوتبال فعالیت داشته باشم. بازیکن، مربی و مدیر بودم و علاقه داشتم که دینم را به جوانان ادا کنم، به همین دلیل رشته ورزشی برایم فرق نمی‌کرد. حالا هم به رشته اصلی خودم برگشته ام و امیدوارم راه کرم زاده نایب رئیس سابق و گروهش را ادامه دهم، همچنین در توسعه و رشد بسکتبال بانوان بکوشم.

زمانی که وارد باشگاه تاج قدیم (استقلال فعلی) شدم، کرم زاده سنتر قدیمی تیم و بازیکن مطرحی بود. من هم جوان بودم و مدتی که او به اجبار برای مرخصی رفت، به عنوان جایگزین کرم زاده بازی کردم. به هر حال در یک تیم بودیم، سختی‌ها و خوشی‌های زیادی را کنار هم تجربه کردیم.

بهترین مقامی که کسب کردیم، چهارمی جوانان آسیا بود. بسکتبال در آن زمان شور و هیجان خوبی داشت و در سطح کشور مطرح بود. تیم‌های استان‌ها فعال بودند و بازی‌ها نزدیک به هم بود.

الان هم به نظرم استعداد‌های خیلی خوبی به خصوص از نظر فیزیکی وجود دارند. زمانی در تیم خود قدبلند بودم؛ اما حالا مقابل بازیکنان فعلی، کوتاه قد محسوب می‌شوم، چون بازیکنان از نظر فیزیکی خیلی رشد کرده اند و استعداد‌های خوبی پیدا شده اند. امیدوارم با پرورش این استعداد‌ها تیم‌های خوبی را از این به بعد وارد میادین بین المللی کنیم و مقام‌های خوبی هم به دست بیاوریم.

 

آدم خودخواهی نیستم؛ اما به جرأت در اینجا می‌گویم که کسی نمی‌تواند ادعا کند در فوتبال موفق نبودم. "سپنجی" نایب رئیس اسبق هم در آن زمان فعالیت زیادی کرد و سختی‌هایی را پشت سر گذاشته بودند. با این وجود من واقعا برای رشد و توسعه فوتبال، فوتسال و حتی فوتبال ساحلی بانوان زحمات زیادی کشیدم. مقابل مشکلات زیادی ایستادگی کردم و البته کفاشیان رئیس وقت فدراسیون فوتبال همراهی می‌کرد تا در نهایت موفق شدیم.

در آن زمان واقعا برای تصویب حجاب فوتبال بانوان در میادین بین المللی خون دل خوردم. جلساتی با سپ بلاتر رئیس فیفا، مسئولان کشور‌های اسلامی و مسئولان ایران برگزار کردیم تا در نهایت این مجوز را گرفتیم و فیفا دیگر مقابل ما مقاومت نکرد. همه این‌ها به راحتی پیش نیامد. همچنین زمانی که وارد فوتبال شدم با اختلاف ۱۲ گل از تایلند شکست خوردیم، ولی زمانی که از فدراسیون می‌رفتم، با این تیم مساوی شدیم، این نشانه رشد است.

 

هیچوقت زیربار این نمی‌رفتند که فوتسال، مسابقات آسیایی داشته باشد. از آنجایی که عضو کمیته بانوان آسیا بودم، چهار سال جنگیدم تا این اتفاق بیافتد و فوتسال را آسیایی کردم. نتیجه این شد که قهرمان آسیا شدیم. به نظرم کسانی که می‌گویند کاری در فوتبال و فوتسال نکردم، کم لطفی می‌کنند.

من موفقیت‌هایی که حالا هم در فوتبال و فوتسال حاصل می‌شود، نتیجه همان تلاش‌ها می‌دانم. درست است که همه عزیزان زحمت می‌کشند، اما همه چیز زنجیروار به هم مربوط است. حالا هم که بسکتبال را گرفته ام، نمی‌گویم خودم بسکتبال را شروع کرده ام. لیگ، بازیکنان و استعداد‌های بسکتبال را ببینید، معلوم است که گروهی زحمت کشیده اند و روی نقطه صفر این بخش را تحویل نمی‌گیریم. این روند همه جا هست، حالا هم جای کرم زاده در بسکتبال محفوظ است. ۱۴ سال زحمت این رشته را کشیده است، باید قدرش را بدانیم و از تجربیاتش استفاده کنیم.

معتقدم هر مدیری در وهله اول باید برنامه‌ای برای خود داشته باشد و هدفمند پیش برود. چشم اندازی را برای خود ترسیم می‌کنم، ماموریتی را دنبال می‌کنم که کار خیلی دشواری است. در وهله اول باید چالش‌ها را بررسی کنم و نقاط ضعف را ببینم. بنابراین اولین کارم بررسی مشکلات در نشست با نفرات مختلف بسکتبال بود. اهداف خود را هم دنبال می‌کنم که بخشی کلی و بخشی اختصاصی است.

اهداف کلی مثل موفقیت در میادین بین المللی و داشتن لیگ‌های خوب است. هدف های دیگری هم داریم. نهادینه کردن بسکتبال در بین خانواده‌ها و مدارس؛ فراهم کردن زمینه‌های علمی برای ورزش بسکتبال که به عنوان ورزشی علمی هم در جهان شناخته می‌شود. توجه به بسکتبال پایه و پرورش استعداد‌ها؛ برنامه ریزی اصولی برای تیم ملی و برگزاری اردو‌های سه نفره و پنج نفره؛ تقویت ابعاد همگانی، قهرمانی، حرفه‌ای و تقویت تیم‌ها و بازیکنان جزء برنامه هایم است.

ابتدا کاپ آسیا را در بخش سه نفره در پیش داریم و پس از آن در خرداد ۹۷ باید به قهرمانی جهان فیلیپین برویم که با آمریکا، آنگولا و جمهوری چک همگروهیم. بعد از آن برای بازی‌های آسیایی جاکارتا آماده می‌شویم که امیدواریم برای آنجا مجوز حضور تیم ۵ نفره بانوان را هم بگیریم. پس از آن هم المپیک زیر ۱۸ سال را در آرژانتین داریم که سهمیه آن را گرفته ایم.

سهمیه‌های سه نفره را براساس رنکینگ به کشور‌ها می‌دهند، وقتی در رده زیر ۲۰ قرار داریم، مسلما برای المپیک هم مطرح هستیم. فعلا براساس رنکینگ این سهمیه را داریم.

برای ما فرقی ندارد، مهم توسعه و شناساندن بسکتبال بانوان ایران به دنیا است. ما فعلا در شروع راه هستیم و کسی هم انتظاری از بسکتبال بانوان ندارد، چون آخرین رشته‌ای هستیم که حجاب اسلامی در آن تایید شد.

کادر تیم‌های ملی را با توجه به مربیانی که داریم، برای رده‌های مختلف در نظر گرفته ام. این انتخاب‌ها با توجه به برنامه‌ها و رزومه نفرات بود، ولی هنوز اسامی آن‌ها مصوب نشده است و طباطبایی رئیس فدراسیون باید بررسی کند. به محض اینکه حضور این نفرات تصویب شد، اسامی آن‌ها را اعلام می‌کنیم.

لیگ بسکتبال همیشه از لیگ‌های خیلی خوب در ورزش بانوان بوده است، چون مسابقات خارجی نداشته اند، هم و غم آن‌ها روی لیگ‌ها بوده و خوشبختانه خیلی خوب جواب داده است. چهار تیمی که به فینال امسال آمدند، تیم‌هایی قوی و توانمند بودند که بازی‌های خوبی ارائه دادند. به نظرم در آینده بهتر از این هم خواهد بود، برای مثال تصمیم داریم لیگ‌های سه نفره ایجاد کنیم. مسابقات قهرمانی کشور، جشنواره مهارت‌ها و بسکتبال ساحلی از دیگر ایده‌های ما هستند، البته اگر سیاست‌های موجود اجازه دهند.

بسکتبال ساحلی جزء رشته‌های مصوب فیبا نیست، ولی در همه جای دنیا برگزار می‌شود. می‌توانیم در استان‌های ساحلی، زمین بسکتبال ایجاد کنیم و خانم‌ها تمرین کنند. با این کار مهارت‌های آن‌ها افزایش پیدا می‌کند و تعداد تیم‌ها و بازی‌ها بیشتر می‌شوند که همین موضوع به توسعه بسکتبال کمک می‌کند.

در واقع دو تیم سهمیه غرب آسیا را گرفتند، ابتدا باید به تیم پالایش نفت به عنوان قهرمان لیگ امسال تبریک بگویم. این تیم با مربی جوان و بازیکنانش خیلی خوب ظاهر شد و پارسال هم دوم شده بودند که نشان می‌دهد حمایت خوبی با امکانات باشگاه می‌شود. امیدوارم همین روند ادامه پیدا کند.

 

با این وجود برای رقابت‌های غرب آسیا دو تیم قهرمان و نایب قهرمان پارسال باید اعزام شوند. کوشاسپهر قهرمان فصل قبل و نفت آبادان نایب قهرمان بودند. اول از این دو تیم استعلام گرفتیم که قصد شرکت در مسابقات غرب آسیا را دارند؟خوشبختانه دو تیم قهرمان و نایب قهرمان جواب مثبت دادند. از آنجایی باشگاه ملاک است و کوشاسپهر می‌گوید پارسال تیم داشتیم، این تیم به غرب آسیا می رود. اسامی همان بازیکنان پارسال را دادند که بخشی از آنها، بازیکنان تیم ساسان کرمان در لیگ امسال هستند و اجازه جذب یار کمکی و بازیکن خارجی دارند. به نظرم قهرمانی و موفقیت در باشگاه‌های غرب آسیا می‌تواند به رشد و توسعه بسکتبال بانوان کمک کند. امیدوارم باشگاه‌های ما ابتدا در غرب آسیا و سپس در آسیا با عملکرد خوب شناسانده شوند.

من در دانشگاه تدریس می‌کنم و عضو هیئت علمی هستم. قانونی وجود داشت که بازنشسته‌های دانشگاه‌ها و اعضا هیئت علمی، جزء بازنشسته‌ها محسوب نمی‌شوند، کما اینکه از وزیر تا بسیاری از دست اندرکاران فدراسیون‌ها هم همین شرایط را دارند و به ورزش خدمت می‌کنند. من هنوز بازنشست نشده ام، قصد این کار را دارم؛ اما چون در دانشگاه درس می‌دهم، بازنشستگی سقف ندارد و هر وقت بخواهم این امکان را دارم.

منتظرم ببینم اگر بازنشسته‌ها نمی‌توانند نایب رئیس شوند که بازنشسته نمی‌شوم. اگر مشکلی نباشد خودم را بازنشسته می‌کنم و تمام وقت در اختیار بسکتبال خواهم بود. نمی‌دانم این چه قانونی است؟ اگر شغل دیگری داشته باشی که بدتر است، چون باید نیمی از نیروی خود را برای شغل دیگری بگذاری و این نمی‌تواند موفقیتی به دنبال داشته باشد. به نظرم کسی که بازنشسته می‌شود و توانایی کار کردن دارد، خیلی راحت می‌تواند به کار دیگری بپردازد و مثمر ثمر باشد.