همه عالم عائله حضرت پیامبر(ص) هستند

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ؛ آیت‌الله «محمدمهدی میرباقری» با تأکید بر اینکه طبق نظر بسیاری از مفسران ، سوره «اقرأ» اولین سوره‌ای است که بر وجود نبی اکرم نازل شده و گویا آغاز بعثت حضرت با این سوره هست، اظهار کرد: خدای متعال غیر از اینکه حضرت را در قبل از عالم دنیا آفریده و عوالم قبل را پشت سر گذاشتند، در همین عالم که آمدند با تشریفات خاص آمدند و به تعبیر امیرالمؤمنین(ع) «منذُ کان فطیماً» از همان موقعی که از شیر گرفته شد، بزرگترین ملک خودشان را موکل کردند که صبح و شب مقارن و همنشین با ایشان بود.

وی در برنامه «سمت خدا» با بیان پیامبر(ص) در 27 رجب نبی بودند و ولی رسالت نداشتند، افزود: وجود مقدس نبی اکرم(ص) کسی است که همه کائنات در پرتو وجود ایشان آفریده شده و خدای متعال در ذیل ایشان عالم را خلق کرده است و اتفاقاً خود ایشان هم شاید یکی از مأموریت‌هایی که داشتند همین بوده است که این عالم را که برای ایشان آفریده شده برسانند.
آیت‌الله میرباقری ابراز کرد : همه عالم عائله حضرت (ص) هستند. اینقدر خدای متعال به حضرت رزق داده که همه عالم سیر می‌شوند. این وحی‌ای که حضرت شروع می‌کنند، یک مرحله جدیدش را از ربوبیت خدای متعال نسبت به نبی اکرم، شاید در مرحله شفاعت و دستگیری ایشان نسبت به عالم هست که ایشان مبعوث می‌شوند، بیایند.
کریمانه‌ترین لطف خدا به انسان است که انسان را رها نکرد
وی گفت: خدای متعال در مسیر ربوبیت نبی اکرم، انبیا را فرستاده، تعلیم بالقلم کرده است. معلوم نیست مقصود قلمی باشد که ما با آن می‌نویسیم. همان «ن وَ الْقَلَمِ‏ وَ ما یَسْطُرُون‏» باشد، به هر حال یک حقیقتی در باطن این عالم هست که سرنوشت این عالم، حقایق و اسرار این عالم به وسیله او رقم می‌خورد. «عَلَّمَ بِالْقَلَمِ»، «عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ»،«ن وَ الْقَلَمِ‏ وَ ما یَسْطُرُون‏». به انبیاء تعلیم کرد.
این استاد اخلاق تصریح کرد: انبیا آمدند معارفی را در اختیار بشر قرار دادند که به هیچ وجه امکان دستیابی به آن نبود. یعنی غیر از اینکه خدای متعال به ما حواس داد، قوه فهم داده، هوش داده، سنجش و امثال اینها را داده است، از طریق اینها ما دانش‌هایی را به دست می‌آوریم که حتی به حسب ظاهر گاهی ممکن است در این دانش‌ها ما خودمان را مستغنی از انبیا هم بدانیم. ولی یک رشته دیگری از تعلیم است که آن رشته‌ای است که به وسیله انبیاء واقع شده است، آن کریمانه‌ترین لطف خدا به انسان است که انسان را رها نکرد.
خدای متعال با پیامبر(ص) صحبت کرده است
وی با اشاره به انواع وحی ادامه داد: خدای متعال با بشر سه گونه صحبت می‌کند، وحی یا من وراء حجاب یا فرستاده‌ای می‌آید. ما که از اولی محروم هستیم. هیچوقت خدا به ما وحی نمی‌کند و با ما مستقیم صحبت نمی کند. از آخری هم که محروم هستیم. رسول و فرشته‌ای بیاید و برای ما وحی بیاورد نیست. خدای متعال اینطور هم با ما صحبت نمی‌کند. اما خدا یک طور دیگر با ما صحبت می‌کند و آن وراء حجاب نبی اکرم است. خدای متعال با پیامبر صحبت کرده است. پیامبر کلام خدا را بر ما می‌خواند.
آیت‌الله میرباقری خاطرنشان کرد: خدای متعال پیغمبر را تربیت و تعلیم کرد، در ربوبیت ایشان را مبعوث کرده و ایشان را دستور به قرائت داده بیاید بر ما زمینی‌ها که دستمان نمی‌رسد قرائت کند، این قرآن اگر به وسیله پیامبر نمی‌آمد احدی به اسرار او پی نمی‌برد، در بیانات حضرت امام در ذیل سوره «اقرأ» ‌دیدم که فرمودند: خدای متعال می‌خواهد بفرماید که این انسان با همه تعلیماتی که دارد، این انسان هنوز بستر طغیان در او فراهم است. پیامبر شما بیا اینها را تهذیب کن. شما باید تربیتشان کنی. تا تربیت نکنی، «عَلَّمَ بِالْقَلَمِ»، «عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ» این تمدن و این فرهنگ و این دانشی که بشر دارد، کفایت بشر را نمی‌کند.
بشر امروز خودش را مستغنی از انبیاء می‌بیند
وی افزود:‌ خدای متعال نبی اکرم را پرورش می‌دهد و ذیل او می‌خواهد ما را تربیت کند. با نبوت او می‌خواهد ما را تربیت کند. ممکن است کسی ربوبیت خدای متعال را بالاجبار قبول کند، اما می‌گوید: من از طریق این پیغمبر نمی‌خواهم بیایم. ابلیس به خدای متعال می‌گوید: «ربِّ» تو رب من هستی! ولی من از این راه نمی‌آیم. «أَغْوَیْتَنِی‏» من این همه عبادت کردم،شش هزار سال عبادت کردم، جلوی چشم من یکی را خلق کردی و بعد در او دمیدی و می‌گویی: بر او سجده کن! من تو را عبادت می‌کنم ولی از این راه نه!
این کارشناس دینی اظهار داشت: داستان بشر امروز همین است که خودش را مستغنی از انبیاء می‌بیند. سرش را هم بالا می‌گیرد و می‌گوید ما از وقتی دین را کنار گذاشتیم، موفق شدیم. توسعه وقتی حاصل شد که ما دین را منزوی کردیم. فرهنگ دینی را منزوی کردیم. به عقل خود تکیه کردیم. الآن به انسان بگویی: خدا هست؟ می‌گوید: بله! خدا هست. خدای متعال من را آفریده است. اما خودش را مستغنی می‌داند از این تعلیمی که تو باید بکنی. از این قرائتی که تو باید بکنی. «إِنَّ الْإِنْسانَ لَیَطْغی‏، أَنْ رَآهُ اسْتَغْنی» بنابراین استغنی انسان مانع بهره‌مندی از نبی اکرم می‌شود.
مزمل و مدثر اسماء پیغمبر(ص) هستند
وی ادامه داد: سوره «مدثر» سوره‌ای هست که نقل شده بلافاصله بعد از همین سوره نازل شده است. حضرت وقتی آمدند به حضرت خدیجه فرمودند: «دثرینی» پوششی روی ایشان انداختند، بعد خطاب شد: «یا أَیُّهَا الْمُدَّثِّرُ، قُمْ فَأَنْذِرْ»، این ترجمه‌های ظاهری است. و الا معنی مدثر این نیست. مدثر یکی از اسماء حضرت است. مزمل و مدثر اینها اسماء حضرت هستند. در آنجا هم باز به حضرت می‌گوید: «یا أَیُّهَا الْمُدَّثِّرُ، قُمْ فَأَنْذِرْ، وَ رَبَّکَ فَکَبِّرْ، وَ ثِیابَکَ فَطَهِّرْ، وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ»، خدای خودت را تکبیر کن. کبریای الهی را در قلوب بنشان. دور و بر خودت را پاک کن.
حضرت محمد مصطفی (ص) در روز ۲۷ رجب سال ۴۰ عام الفیل، همزمان با سال ۱۳ پیش از هجرت پیامبر اسلام، در غار حرا، توسط جبرئیل و از سوی خدا به پیامبری نایل آمد و مأمور شد که چند خداپرستی و بت ‌پرستی را از زمین بردارد و خداپرستی را رواج دهد و پیام وحی را به مردم برساند. مبعث حضرت محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب صلی الله علیه و آله مهمترین روز تاریخ بشریت است. در این روز برترین و آخرین پیامبر الهی برای هدایت بشر و راهنمایی دایمی انسان‌ها از سوی پروردگار سبحان برانگیخته شد. 
ماجرای بعثت حضرت پیامبر، با نقل های متفاوتی روایت شده است. چه سخنی رساتر و شیرین تر از بیان امام هادی (علیه السلام) که می فرماید: «هنگامی که محمد صلی الله علیه و آله ترک تجارت شام گفت و آنچه خدا از آن راه به وی بخشیده بود به مستمندان بخشید، هر روز به کوه حرا می‌رفت و از فراز آن به آثار رحمت پروردگار می‌نگریست و شگفتی‌های رحمت و بدایع حکمت الهی را مورد مطالعه قرار می‌داد، به اطراف آسمان ها نظر می دوخت، و کرانه‌های زمین و دریاها و دره‌ها و دشت‌ها و بیابان‌ها را از نظر می‌گذرانید، و از مشاهده‌ی آن همه آثار قدرت و رحمت الهی، درس عبرت می‌آموخت. ازآنچه می‌دید، به یاد عظمت خدای آفریننده میفتاد. آن گاه با روشن بینی خاصی به عبادت خداوند مشغول می‌شد. چون به چهل سالگی رسید خداوند نظر به قلب وی نمود، دل او را بهترین و روشن‌ترین و نرم‌ترین دل‌ها یافت.
در آن لحظه خداوند فرمان داد درهای آسمان‌ها گشوده شود. محمد مصطفی (ص) از آنجا به آسمان‌ها می‌نگریست، سپس خدا به فرشتگان امر کرد فرود آیند، و آنها نیز فرود آمدند، و محمد صلی الله علیه و آله آنها را می‌دید. خداوند رحمت و توجه مخصوص خود را از اعماق آسمان‌ها به سر محمد صلی الله علیه و آله و چهره‌ی او معطوف داشت.در آن لحظه محمد مصطفی (ص) مبارک به جبرئیل که در هاله‌ای از نور قرار داشت نظر دوخت. جبرئیل به سوی او آمد و بازوی او را گرفت و سخت تکان داد و گفت: ای محمد! بخوان. گفت چه بخوانم؟
جبرئیل گفت: «نام خدایت را بخوان که جهان و جهانیان را آفرید. خدایی که انسان را از ماده‌ی پست (نطفه) آفرید. بخوان که خدایت بزرگ است. خدایی که با قلم دانش آموخت و به انسان چیزهایی یاد داد که نمی دانست».
ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد/ دل رمیده ی ما را انیس و مونس شدنگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت/ به غمزه، مسئله آموز صد مدرس شدعید مبعث، برعاشقان وشیفتگان اهل بیت (علیهم السلام) مبارک باد.