سوگند به عصر

خداوند در نخستین آیه این سوره به «عصر» قسم یاد کرده و به همین دلیل، این سوره "عصر" نامیده شده است.

 

سوره در جواب این قسم، به خلاصه‌ای از معارف قرآن اشاره می‌کند و همه معارف قرآنی و مقاصد مختلف آن که عبارت‌اند از: ایمان، عمل صالح، حق و صبر را در کوتاه‌ترین بیان خلاصه کرده است.

 

 

 

 

 

درباره مراد از عصر که به آن قسم یاد شده، نظرات مختلفی بیان شده است:

 

از نظر مضمونی که دو آیه بعد از والعصر دارند، مناسب‌تر آن است که منظور از عصر، عصر ظهور رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم باشد که عصر طلوع اسلام بر افق مجتمع بشری و ظهور و غلبه حق بر باطل است.

 

چون مضمون دو آیه بعد این است که خسران، نوع انسان را فراگیر است و تنها کسانی را فرا نمی‌گیرد که از حق، پیروی و در برابر آن صبر کنند، این اقلیت عبارت‌اند از کسانی که به خدا و روز جزا ایمان آورند و عمل صالح انجام دهند.

 

مراد از عصر، وقت عصر، یعنی آخر روز است، چون این وقت دلالت بر تدبیر ربوبی که روز را می‌برد و شب را می‌آورد، دارد و قدرت و سلطنت را از سلطان روز یعنی خورشید، سلب می‌کند.

 

مراد، نماز عصر بوده که نماز وسطی است.

 

مراد، شب و روز است که در اصطلاح به آن‌ها عصران گفته می‌شود.

 

منظور از عصر، دهر است که در آن عجایبی، وجود و بر قدرت ربوبی دلالت دارد.

 

در بعضی از روایات آمده که منظور، عصر ظهور امام مهدی علیه‌السّلام است و در آن عصر، حق بر باطل به طور کامل غلبه کند.

 

 

 

 

 

سه آیه، چهارده کلمه و ۷۳ یا ۶۸ حرف دارد.

 

در ترتیب نزول، سیزدهمین و در قرآن کریم، یکصد و سومین سوره است.

 

پس از سوره انشراح و پیش از هجرت در مکه نازل شد. گر چه برخی آن را مدنی دانسته‌اند اما قول نخست که سوره مکی بوده، مشهور و درست‌تر است.

 

از سوره‌های مفصل و از نوع قصار آن است.

 

بیست و سومین و آخرین سوره‌ای است که با سوگند آغاز می‌شود.

 

 

 

 

 

سوگند به عصر

 

ایمان و عمل صالح، عامل نجات انسان‌ها از زیان‌کاری و خسران

 

اشاعه فرهنگ صبر و استقامت در جامعه

 

 

 

 

 

 

از منابع اهل سنت نقل شده است که سوره عصر در فضیلت امیرالمؤمنین امام علی علیه‌السلام است. این سوره در میان یاران رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم به قدری مهم و ارزشمند بود که هر گاه یکدیگر را می‌دیدند، تا سوره عصر را برای هم نمی‌خواندند، از هم جدا نمی‌شدند.

 

امام جعفر صادق علیه‌السلام در تفسیر این سوره فرمودند: «الا الذین آمنوا» یعنی کسانی‌که به ولایت امیرالمؤمنین امام علی علیه‌السلام ایمان آورده‌اند.

 

از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم نقل شده است: هر کس این سوره را قرائت کند، عاقبت کار او به صبر و شکیبایی، ختم و در روز قیامت همراه با یاران حق محشور خواهد شد.

 

امام جعفر صادق علیه‌السلام در فضیلت سوره عصر فرمودند: هر کس سوره عصر را در نماز‌های مستحبی قرائت کند، خداوند در روز قیامت چهره او را نورانی و خندان و چشم او را روشن، تا او را وارد بهشت کند.

 

 

قرائت سوره عصر در نماز‌های نافله، مستحب است. از امام جعفر صادق علیه‌السّلام روایت شده است که فرمودند: «هر کس سوره عصر را در نماز‌های مستحب تلاوت کند، خداوند او را در روز قیامت با چهره نورانی، خندان و شادمان بر می‌انگیزاند تا وارد بهشت شود.»

 

خواندن سوره‌های عصر، نصر و کوثر در رکعت دوم نماز شفع (نماز شب) و تلاوت سوره عصر در پایان خطبه نخست نماز جمعه، وارد شده است. متن و ترجمه سوره عصر را بخوانید.

 

 

 

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

 

سوگند به عصر (غلبه حق بر باطل)

 

 

 

 

مگر کسانى‌که گرویده و کارهاى شایسته کرده و همدیگر را به حق سفارش و به شکیبایى توصیه کرده‏‌اند.