کدام شخصیت‌ها ترور شده‌اند؟

دشمنان سعی داشتند تا از راه ترور، ایران را از مسیر رشد و پیشرفت متوالی دور سازند، اما عملکرد جمهوری اسلامی در دهه‌های اخیر نشان می‌دهد که این اقدامات تروریستی تأثیر چندانی بر روند پیشرفت ملی و اسلامی ایرانیان نداشته است.

 

 

 

 

 

محمدولی قرنی، تا تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ مسئولیت ریاست ستاد کل ارتش اسلامی را برعهده داشت و عضو شورای انقلاب اسلامی بود، اما ماموریت وی به عنوان ریاست ستاد کل ارتش تنها ۴۳ روز طول کشید. در همان سال ۵۷ منافقین، فدائیان خلق و برخی گروه‌های دیگر در موضع جبهه دموکراتیک و به اصطلاح ملی در راستای مواضع مشترک در خصوص ارتش اظهارنظر می‌کردند.

 

پس از ارائه اظهار نظرات گوناگون دیگر در خصوص ارتش، سرلشکر قرنی رئیس ستاد کل ارتش در مصاحبه‌ای اظهار داشت که اگر ارتش را به هر وسیله تضعیف کنند، استقلال ملی و تمامیت ارضی کشور به خطر می‌افتد. این قاطعیت، خشم ضد انقلاب را برانگیخت تا وی سرانجام روز دوشنبه، سوم اردیبهشت ۱۳۵۸ در منزل خود به دست گروهک فرقان ترور شد.

 

 

آیت‌الله مرتضی مطهری از چهره‌های برجسته انقلابی و رئیس شورای انقلاب، در حدود ساعت ۱۱ شب روز سه‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۸ هدف گلوله یکی از افراد گروهک فرقان قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان طرفه در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۵۸ به شهادت رسید.

 

دلایلی که گروهک فرقان درباره ترور شهید مطهری ذکر کرده‌اند، به این شرح است: وی اصطلاح "ماتریالیسم منافق" را جعل کرده و در دین اسلام بدعت گذاشته و از آن چماق تکفیری علیه بهترین فرزندان اسلام و قرآن ساخته است!

 

 

کوشش‌های سیاسی استاد مفتح پس از انقلاب با شدتی بیشتر دنبال شد. وی علاوه بر عضویت در شورای انقلاب با درخواست دانشجویان دانشکده الهیات و بعد از مشورت با استاد مطهری سرپرست دانشکده الهیات شد و علاوه بر این سرپرستی کمیته منطقه ۴ تهران نیز بر عهده وی بود.

 

از آن جا که دشمنان انقلاب اسلامی، او را یکی از نظریه پردازان و حامیان اصلی انقلاب اسلامی می دانستند، سعی در ترورش داشتند؛ از همین رو دکتر مفتح در ساعت ۹ صبح روز سه‌شنبه ۲۷ آذر ۱۳۵۸ در حیاط خلوت دانشکده الهیات دانشگاه تهران با شلیک چند گلوله از سوی ضارب - کمال یاسینی، عضو گروهک فرقان - به شدت زخمی شد و حدود ساعت ۲ بعدازظهر همان روز به شهادت رسید.

 

 

در ۶ تیر ۶۰، هنگامی که آیت الله خامنه‌ای در مسجد ابوذر تهران سخنرانی می‌کردند، گروهک فرقان اقدام به ترور ایشان کرد که باعث جراحت ایشان شد. در این ترور گروهک فرقان، بمبی در ضبط‌ صوتی که بر روی میز سخنرانی آیت الله خامنه‌ای در مسجد ابوذر تهران بود، کار گذاشتند.

 

 

در روز ۷ تیر ۱۳۶۰ آیت الله بهشتی، رئیس وقت دیوان عالی کشور و بیش از ۷۰ نفر از مقامات و چهره‌های برجسته سیاسی از جمله چهار وزیر، چند معاون وزیر، ۲۷ نماینده مجلس و جمعی از اعضای حزب جمهوری اسلامی در جریان انفجار مقر اصلی این حزب به شهادت رسیدند. این جنایت، شش روز پس از عزل بنی‌صدر از ریاست‌جمهوری صورت گرفت.

 

عامل انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی، محمدرضا کلاهی، از اعضای رده پائین سازمان منافقین بود.

 

نفوذ کلاهی در تشکیلات حزب جمهوری با کمک "جواد قدیری" از اعضای قدیمی و مهم سازمان و نفوذی در کمیته انقلاب مستقر در اداره دوم ارتش صورت گرفته بود و در جریان انفجار دفتر حزب جمهوری نیز، جواد قدیری عامل انتقال‌دهنده بمب‌های ساخته‌شده از قسمت فنی سازمان منافقین به عوامل اجرایی و از جمله کلاهی بوده است.

 

سه روز قبل از وقوع این حادثه، محمد جواد قدیری، به دوستان خود با اطمینان خبر داده بود که روز هفتم تیر کار یکسره خواهد شد!

 

 

محمد کچویی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به دادستانی انقلاب تهران که در زندان قصر واقع بوده و ریاست آن با آقای هادوی بود، می‌رود و از بهمن ۵۷ تا تیرماه ۵۸ در دادستانی مشغول فعالیت و محاکمه دستگیر شدگان رژیم قبل بود. وی در تیر سال ۵۸ به ریاست زندان اوین برگزیده می‌شود و بیش از ۲ سال اداره زندان اوین را بر عهده داشته است.

 

در ۸ تیر ماه ۱۳۶۰ و پس از انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی، برخی از زندانیان وابسته به منافقین در زندان اوین دست به شورش می‌زنند که با واکنش شهید کچویی به عنوان مسئول زندان مواجه می‌شوند.

 

 

.به همین دلیل وی در مقابل افجه‌ای قرار گرفته و از ناحیه کتف و سر مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و به شهادت می‌رسد

 

 

در روز ۸ شهریور ۱۳۶۰ محمدعلی رجایی رئیس جمهوری و محمدجواد باهنر نخست وزیر وقت به همراه گروهی از اعضای هیأت دولت در انفجار دفتر نخست وزیری به شهادت رسیدند. این واقعه درست دو ماه پس از انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی رخ داد.

 

نفوذ عامل منافقین، یعنی مسعود کشمیری که در نهایت به شهادت رئیس جمهور و نخست‌وزیر ایران ختم شد، می‌توانست خسارت‌های بسیار سنگین‌تری را به نظام نوپای جمهوری اسلامی تحمیل کند؛ بر اساس شواهد موجود، نفوذی سازمان منافقین درصدد ترور رهبر کبیر انقلاب نیز بود.

 

چنان‌چه مرحوم حجت‌الاسلام سید احمد خمینی نقل کرده است: «آن شخص که با منافقین کار می‌کرد، یعنی کشمیری، بنا بود یک چمدان مواد منفجره را بیاورد و در کنار حضرت امام بگذارد؛ در زمانی که ریاست جمهور، رئیس مجلس و نخست‌وزیر و وزرا خدمت حضرت امام آمدند، [از محل] سه راه بیت حضرت امام آمدند و گفتند آقای کشمیری با یک ساک هست که در آن ساک، وسایل و چیز‌هایی که بنا است یادداشت کنند، قرار دارد؛ گفتم نه ما اجازه نمی‌دهیم. کشمیری از ترس این که نکند مسأله روشن شود، به عنوان اعتراض همراه کیف خود برگشت. همان کیف در نخست‌وزیری جلوی مرحوم رجایی و باهنر گذاشته شد و آن جا را منفجر کرد و این دو شهید بزرگوار را از ما گرفت.»

 

 

اسدالله لاجوردی پس از خاتمه پرونده فرقان و پیشگیری از ادامه ترور‌ها از سوی این گروهک، مسئولیت دادستانی انقلاب تهران را در طول سال‌های ۶۰ تا ۶۳ برعهده گرفت. لاجوردی با توجه خاص به اهداف منافقان که روی احساسات جوانان سرمایه‌گذاری کرده بودند، مردم را متوجه ایده‌های التقاطی و ضد فطری سازمان منافقین می‌کرد.

 

گروهک‌ها که با رفتار اسلامی و مقتدرانه او مجال هیچ گونه فعالیتی نداشتند، با فشار‌های بسیار زیادی که از سوی باند مهدی هاشمی و از طریق منتظری وارد ساختند، برای برکناری می‌کوشیدند.

 

در طول سال‌های پس از انقلاب اسلامی، منافقین بار‌ها کمر به ترور و قتل او بستند، اما هر بار ناکام بودند تا این که در اول شهریور ۱۳۷۷ شهید لاجوردی به دست علی اصغر غضنفرنژاد و علی اکبر اکبری از اعضای گروهک منافقین مورد سوء قصد قرار گرفت و به شهادت رسید.

 

 

علی صیاد شیرازی در سازماندهی نیرو‌های انقلابی ارتش نقش به سزایی داشت و پس از پیروزی انقلاب، در غائله سال ۱۳۵۸ ضد انقلاب در کردستان، به فرماندهی عملیات شمال غرب کشور برگزیده شد و در پاکسازی کردستان به همراه شهید دکتر چمران، نقش مهمی ایفا کرد.

 

صیاد شیرازی در تیر ۱۳۶۵ با پیشنهاد آیت الله خامنه‌اى و به فرمان امام به عضویت شورای عالی دفاع منصوب شد و در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۶ به درجه سرتیپی ارتقاء یافت. در مهر ۱۳۶۸، بنا به درخواست رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح، و با موافقت و حکم فرماندهی کل قوا به سمت معاونت بازرسی ستاد کل نیرو‌های مسلح منصوب شد.

 

در نهایت، صیاد شیرازی در بامداد ۲۱ فروردین ۱۳۷۸ به وسیله عوامل مسلح سازمان منافقین در پوشش رفتگر، مقابل درب منزل مسکونی خود واقع در تهران و در برابر دیدگان فرزندش ترور شد و به شهادت رسید.

 

 

علاوه بر افرادی که در بالا نام آنان ذکر شد، برخی از دانشمندان هسته‌ای نیز هدف ترور دشمنان نظام قرار گرفتند که در ادامه به آنها اشاره می‌شود.

 

شهید مسعود علی‌محمدی در صبح روز ۲۲ دی ماه ۱۳۸۸ در اثر انفجار بمبی که در موتورسیکلت جاسازی شده بود و به فاصله یک متر از درب ورودی منزل وی به یک درخت بسته شده بود، در قیطریه تهران به شهادت رسید.

 

دکتر مجید شهریاری، صبح روز دوشنبه ۸ آذر ماه ۸۹ در بلوار ارتش، مورد سوء قصد قرار گرفت و به مقام شهادت نائل آمد.

 

شهید داریوش رضایی‌نژاد در تاریخ اول مرداد ۱۳۹۰ از سوی سرویس جاسوسی رژیم صهیونیستی (موساد) به شهادت رسید.

 

شهید مصطفی احمدی روشن در ۲۱ دی ۱۳۹۰ پس از خروج از منزل در ساعت ۸:۳۰ صبح از سوی یک موتورسیکلت سوار با چسباندن یک بمب مغناطیسی در خیابان گل نبی تهران، ترور شد.

 

چند روز پس از ترور دانشمندان هسته‌ای کشورمان، منافقین به مشارکت در شناسایی این دو دانشمند هسته‌ای اعتراف کرده و نوشتند که نقش مجید شهریاری و فریدون عباسی (که او نیز ترور نافرجام شد) در پروژه اتمی جمهوری اسلامی، پیش از این، بار‌ها افشا شده است!

 

 

سازمان CIA با داشتن یک‌سری اطلاعات از طریق افراد مطلع در فرودگاه دمشق دقیقاً می‌دانست چه موقع جت حامل سپهبد قاسم سلیمانی وارد بغداد شده است؛ اطلاعاتی که اسرائیل به آمریکا داد نیز به تأیید جزئیات کمک کرد. به محض فرود آمدن هواپیمایی «چم وینگز ایرباس A ۳۲۰»، جاسوسان آمریکایی در فرودگاه اصلی عراق که پرسنل ارتش آمریکا در آن قرار دارد، محل دقیق آشیانه آن را تأیید کردند.

 

سه فروند هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی به آسمان محل اعزام شدند. بامداد جمعه سیزدهم دی (سوم ژانویه) ساعاتی پس از انتشار اخباری از انفجار و اصابت موشک به دو خودرو در نزدیکی فرودگاه بغداد، الحشد الشعبی عراق از شهادت سردار سپهبد «قاسم سلیمانی» و «ابومهدی المهندس» معاون سازمان الحشد الشعبی عراق در حمله هوایی آمریکا خبر داد؛ خبری که ساعتی بعد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آن را تأیید کرد.

 

سپاه پاسداران در اطلاعیه‌ای که در این باره منتشر کرد، آورد: «سردار سرافراز اسلام، حاج قاسم سلیمانی، پس از عمری مجاهدت، بامداد امروز در حمله بالگرد‌های آمریکایی به شهادت رسید».

 

 

آذر ۱۳۹۹ در ساعت ۱۴:۳۰ دقیقه بعدازظهر، یک دستگاه خودرو نیسان در میدان خلیج‌ فارس آبسرد در حین عبور خودرو دانشمند هسته‌ای کشورمان، منفجر می شود و سپس عامل بعدی اقدام به تیراندازی رگباری کرده که در پی آن یکی از محافظان شهید فخری‌زاده ۴ گلوله خورده و دکتر محسن فخری‌زاده نیز در پی انفجار و اصابت گلوله، پس از انتقال با بالگرد به بیمارستان شهید شد.

 

در ۴۰ سال اخیر، نفوذ برخی از چهره‌ها در رده‌های مختلف و حتی ارشد کشور سبب خسارت‌های زیادی به نظام شده است. ترور اخیر نیز نشان داد که تیم‌های عملیاتی و لجستیکی ترور سازمان منافقین یا شاید بقیه گروه‌های تروریستی که بار‌ها به کمک آمریکا و رژیم اشغالگر قدس آمده‌اند، هنوز جدی فعال هستند.

 

بنابر این، به نظر می‌رسد باید تغییر در رویه ضد جاسوسی و نفوذ داده شود. همان موضوعی که بار‌ها رهبر معظم انقلاب به آن اشاره کرده‌اند.

 

با وجود این ترور‌ها علیه ارزش‌ها، نهاد‌ها و شخصیت‌های انقلابی، از دهه ۶۰ تاکنون، جمهوری اسلامی همواره در مسیر خود استوار ایستاده است و حذف فیزیکی شخصیت‌های انقلابی از سوی منافقان و ایادی استکبار مانع نشده است تا ایران به سمت اهداف خود گام برندارد.

 

تجربه تلخ ترور‌ها در این آب و خاک، نشان از مقاومت مردم ایران در برابر تهدیدات درونی و بیرونی دشمنان دارد تا جایی که مردم همواره در برابر گروهک‌های منافق و صهیونیست‌های وقیح تروریست، ایستادگی کرده‌‎اند.