همه آنچه که باید از غنی‌سازی ۲۰ درصدی بدانیم

شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در راستای صیانت از امنیت و منافع ملی مردم ایران، و در اعمالِ حقوق جمهوری اسلامی ایران مندرج در بند‌های ۲۶ و ۳۶ برجام، در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ دستور توقف اجرای برخی تعهدات ایران در توافق برجام را صادر کرد. در چهارچوب این تصمیم، جمهوری اسلامی ایران با دادن فرصت‌های ۶۰ روزه به کشور‌های باقی مانده در برجام برای عملیاتی کردن تعهدات خود در زمینه تحریم‌ها به صورت گام به گام اقدام به کاهش تعهدات هسته‌ای کرد. دولت جمهوری اسلامی ایران به مرور در پنج گام زیر اجرای تمام تعهدات فنی را متوقف ساخت:

گام اول (۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸)، عدم رعایت محدودیت‌های مربوط به نگهداری ذخایر اروانیوم غنی شده و ذخایر آب سنگین
گام دوم (۱۶ تیر ۱۳۹۸)، عدم رعایت محدودیت‌های مربوط به سطح غنی سازی اورانیوم و اقدامات مربوط به مدرن سازی رآکتور آب سنگین اراک
گام سوم (۱۵ شهریور ۱۳۹۸)، عدم رعایت محدودیت‌های مربوط به تحقیق و توسعه
گام چهارم (۱۵ آبان ۱۳۹۸)، بازگشت ماهیت فردو به مرکز غنی سازی و آغاز گازدهی به سانتریفیوژ‌ها در این مرکز
گام پنجم (۱۵ دی ۱۳۹۸)، عدم رعایت محدودیت در تعداد سانتریفیوژ‌ها

نمایندگان مجلس نیز در جلسه علنی سه شنبه ۱۱ آذر مجلس شورای اسلامی و در بررسی کلیات طرح اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها و صیانت از منافع ملت ایران، با ۲۵۱ رأی موافق با کلیات این طرح موافقت کردند.

این طرح شامل ۹ ماده است؛ در ماده ۱ آمده است: سازمان انرژی اتمی ایران موظف است در مدت دو ماه پس از تصویب این قانون، سالانه به میزان حداقل ۱۲۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۲۰ درصد در تاسیسات شهید علی محمدی فردو تولید و در داخل کشور ذخیره کند و نیز نیازمندی‌های صلح آمیز صنایع کشور به اورانیوم با غنای بالای ۲۰ درصد را به طور کامل و بدون تأخیر تأمین کند.

همچنین در ماده ششم آمده است که جمهوری اسلامی ایران موظف است بر اساس بند‌های ۳۶ و ۳۷ برجام، در مدت ۲ ماه از تصویب این قانون، دسترسی‌های نظارتی فراتر از پروتکل الحاقی بر اساس برجام را متوقف کند.