دیاگ زدن به چه معناست؟

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما، کلمه دیاگ از واژه انگلیسی Diagnosis گرفته شده و در ایران به دستگاه عیب یابی خودرو گفته می‌شود. عیب یابی خودرو توسط سیستم‌ها و نرم افزار‌های خاصی انجام می‌گیرد که به سیستم‌های دیاگ خودرو معروف هستند. اصولا هر کارخانه خودرو سازی سیستم عیب یابی مخصوص به خودش را داراست و از این لحاظ نمی‌توان هر خودرویی را با هر سیستمی عیب یابی نمود یا اصطلاحا دیاگ زد. معمولا هنگام مراجعه به تعمیرگاه‌ها برای عیب یابی خودرو هنگام اتصال دستگاه دیاگ به خودرو اولین سوالی که توسط دستگاه پرسیده خواهد شد، انتخاب نوع خودرو و مدل آن می‌باشد.

دیاگ یا عیب یاب خودرو دستگاهی است که با وصل شدن به ECU یا کامپیوتر خودرو ، عیب یابی و اشکالات را شناسایی می کند.

اما اصطلاح دیاگ خودرو به این معنی است که بتوانیم با استفاده از اطلاعاتی که کامپیوتر خودرو در اختیار ما قرار می‌دهد، خودرو خود را عیب یابی و اشکالات آن را شناسایی کنیم. یک دستگاه دیاگ خودرو از چهار قسمت اصلی تشکیل شده است که در ادامه هر کدام را مختصرا توضیح خواهیم داد.

 

قسمت‌های مختلف دستگاه دیاگ
دستگاه دیاگ یا عیب یاب خودرو دستگاهی است که با وصل شدن به ECU یا کامپیوتر خودرو قادر به بررسی وضعیت خودرو و بدست آوردن اطلاعات کاری آن می‌باشد. هر دستگاه دیاگ از قسمت‌های زیر تشکیل شده است:

– کامپیوتر
کامپیوتر دستگاه دیاگ وظیفه پردازش اطلاعات دریافت شده از ECU خودرو را داشته و با استفاده از آن اطلاعات و بهینه سازی آن‌ها اطلاعاتی در رابطه با وضعیت کارکرد قطعات و نحوه عملکرد خودرو به ما می‌دهد. اصلی‌ترین بخش یک دستگاه دیاگ همان کامپیوتر می‌باشد که وظیفه پردازش اطلاعات را بر عهده دارد.

– سخت افزار
منظور از سخت افزار یا اینترفیس همان مترجم میانی بین ECU و کامپیوتر معمولی دستگاه دیاگ می‌باشد. با استفاده از اینترفیس و کابل‌های رابط ما قادر خواهیم بود خودرو را عیب یابی کرده و مشکلات احتمالی عملکردی آن را شناسایی کنیم.

– کابل‌های رابط و کانکتور‌ها
وظیفه اتصال دستگاه دیاگ به کامپیوتر خودرو را بر عهده دارد. در واقع اطلاعات را بین ECU و دستگاه دیاگ منتقل می‌کنند. این کابل‌ها و کانکتور‌ها از یک طرف به دستگاه دیاگ و از طرف دیگر مستقیما به کامپیوتر خودرو متصل می‌شوند.

– نرم افزار دیاگ خودرو
نرم افزار دیاگ بر حسب مدل خودرو، متفاوت می‌باشد. هر خودرو از یک سری دستورالعمل‌های کارکردی متفاوت استفاده می‌کند. به همین علت نمی‌توان هر خودرویی را با هر نرم افزاری دیاگ زد. برای هر خودرو باید از نرم افزار خاص خود آن خودرو استفاده نماییم تا دستگاه بتواند نحوه کارکرد فعلی خودرو را با استاندار‌های نوع خودرویی که انتخاب شده است تطبیق دهد و آنگاه اقدام به عیب یابی نماید.

نحوه کارکرد دستگاه عیب‌یاب
اطلاعات دریافتی به دو دسته تقسیم می‌شوند: کد‌های تشخیص عیب سیستم انژکتوری و کد‌های عملکردی موتور

کد‌های تشخیص عیب مربوط به عیوب الکتریکی یا الکترونیکی هستند که در سیستم انژکتوری موتور شامل سنسور‌ها و انژکتور‌ها و سایر عملگر‌ها بوجود آمده و ECU خودرو آن‌ها را تشخیص می‌دهد. این کد‌ها در حافظه ECU ذخیره شده و دستگاه دیاگ این اطلاعات را از ECU خودرو دریافت می‌کند و این قابلیت را دارد که آن‌ها را روی صفحه نمایش دهد. تعمیرکار با کمک این کد‌ها می‌تواند نسبت به رفع عیب خودرو اقدام نماید.

هر کمپانی خودروسازی موظف می‌باشد تا برای تمامی خودرو‌های تولیدی خود دستگاه دیاگ مربوط به آن را تهیه و در اختیار تمامی تعمیرگاه‌ها و مراکز سرویس خود قرار دهد. به عنوان مثال، دستگاه دیاگ کارخانه بی ام دبلیو فقط برای خودرو‌های بی ام دبلیو می‌باشد و نمی‌تواند خودرو‌های بنز را عیب یابی کند. از این رو مهمترین نکته در انتخاب دستگاه دیاگ در ابتدا تعین برند خودرو می‌باشد. خواندن پارامتر‌های کاری موتور روشن از دیگر قابلیت‌های دستگاه‌های عیب یاب است. پارامتر‌های موتور عبارتند از سرعت موتور، دمای هوا، دمای آب، آوانس جرقه، مقدار سوخت، لین یا ریچ بودن دود اگزوز، مقدار باز بودن دریچه گاز، مقدار باز بودن استپر موتور، و موارد دیگر که با بررسی آن‌ها می‌توان کارکرد موتور را دقیقا مورد بررسی و ارزیابی قرار داد. اگر کسی بتواند همزمان با بررسی کد‌های خطا، پارامتر‌های کاری موتور را نیز مد نظر قرار دهد می‌تواند به راحتی عیب موتور اعم از عیوب برقی یا حتی عیوب مکانیکی را نیز تشخیص دهد.