تلخ و شیرین‌های سالی که گذشت

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، توپ تحویل سال ۹۹ که شلیک شد یکی از متفاوت‌ترین سال‌های شمسی عمرمون شروع شد. سالی که همراه با کرونا تحویلش گرفتیم و حالا با همان کرونا در آستانه تحویلش به سال بعد هستیم.
لحظه تحویل سال، صحن امام رئوفمان هر چند خالی از زائر بود، یک ایران، اما از راه دور زائر امام رضا ع شدند.
بهار ۹۹ همان طور که حال طبیعت را خوب کرد، دستش را بر دل‌های ما هم کشید و تازه کرد و پر امید وجودمان را؛ و با همان امید به استقبال سالی رفتیم که نمی‌دانستیم تا کجایش در نبرد با کرونا هستیم.
سالی که از اول تا آخرش را با ماسک گذراندیم و با فاصله گذاری؛ و از همان اولین روزهایش توصیه شدیم به دوری از دید و بازدید‌ها و دورهمی؛ و این برای ما ایرانی‌ها که شهره ایم به مهمان نوازی و دلخوش از دیدن روی هم، اتفاق ساده‌ای نبود.

همه روز‌های سالی که گذراندیم، اخبار کرونایی در صدر بود؛ و ما در سال ۹۹ هر روزش را در اندوه از دست دادن جمعی از هموطنانمان گذراندیم.
با این حال همه دلگرم بودیم به فداکاری‌های کادر درمان، که اگر پایش بیفتد تا پای جان هم پای کارند.
سال ۹۹ سالی بود که ترور تلخ دانشمند هسته ای، شهید محسن فخری زاده در آن رقم خورد.
نتیجه تلاش محققان و دانشمندانی همچون شهید فخری زاده، اما در همین سال به ثمر نشست و تعداد واکسن‌های ایرانی ساخته شده کرونا به ۴ رسید.
امسال بچه‌ها به مدرسه نرفتند و یک سال تحصیلی را در کلاس درس‌های مجازی گذراندند.
کلاس‌هایی که بهانه برای بازیگوشی در آن‌ها زیاد بود و مجموعه‌ای از شیطنت‌های دانش آموزی و چالش‌های جالب در آن خلق شد و البته تجربه‌هایی ناب برای تدریس مجازی در شرایط بحران به دست آمد.
کرونا در یک سالی که گذشت با افزایش بیکاری و کم رونق شدن کسب و کار‌ها زندگی مردم ایران را به سختی انداخت.
بیکاری، کم رونقی کاسبی‌ها و کم شدن ساعت کاری ادارت و شرکت ها، معیشت مردم را بیش از پیش به چالش انداخت.
مردم ایران، اما در سال ۹۹ بیش از تبعات اقتصادی ناشی از کرونا، فشار‌های سنگین تحریم‌ها را تحمل کردند. آنچه با نابسامانی بازار داخلی و مدیریت‌های نادرست تشدید شد.
مردم ایران که در بحران‌ها شبیه به قوم و خویشند و دچار همدلی و دستگیری از هم، امسال هم به وسعت دست‌ها و دل‌های بخشنده شان دست همدیگر را گرفتند. فرزندان حاج قاسم هم در همین ایام برای مهار کرونا پا به میدان گذاشتند. طرح شهید سلیمانی بسیجی‌های جوان و نوجوان را به خط کرد تا هم بیماری کنترل شود و هم خانواده‌های در سختی و محرومیت دلگرم شوند.
امسال شب‌های قدر را در خانه هایمان احیا گرفتیم؛ و بیرق‌های عزای محرم را با سبک و سیاقی ایمن بر پا کردیم.
پیاده روی اربعین نداشتیم و از راه دور سلام دادیم به اهل کربلا...
در جشن انقلاب هم تصاویر خاص و متفاوتی از حضور مردم ثبت شد. مردمی که به جای پیاده روی سوار بر موتور و ماشین دلدادگی شان به انقلاب را به رخ کشیدند.
سال ۹۹ هم با همه تلخی‌ها و شیرینی هایش، حالا در ایستگاه آخر و در حوالی بهار قرار دارد.
پس دل می‌بندیم به دعای تحویل سال و خدایی که دگرگون کننده احوال است و روزگار؛ فقط حول حالنا را اگر از خدا طلب کردیم خودمان هم با انتخاب‌های درست به تحققش کمک کنیم.