مرگ سیاسی نتانیاهو؛ پایانی محتوم!

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، بنیامین نتانیاهو سرانجام پس از ۱۲ سال تکیه بر مسند نخست وزیری کابینه رژیم صهیونیستی به دلیل ناکامی در تشکیل کابینه از نخست وزیری کنار گذاشته شد، رویکردی که شاید بیش از آنکه حاصل ناکامی وی در تشکیل دولت ائتلافی باشد، حاصل چرخش سیاست‌های منطقه‌ای آمریکا و تغییر معادلات میدانی ناشی از دستاورد‌های مقاومت باشد.
محافل سیاسی منطقه، سقوط نتانیاهو را حاصل صعود ایران در منطقه تحلیل می‌کنند و براین باورند که حوادث منطقه به سرعت به سود ایران و به زیان سیاست‌های نتانیاهو در حال طی شدن است. همزمانی این شرایط با بحران مفاسد اقتصادی و سیاسی نتانیاهو و بی اعتمادی نخبگان سیاسی جامعه صهیونیستی به وی، سرانجام به کنار گذاشتن او از پست نخست وزیری منجر شد.
نتانیاهو در طول دوران دوازده ساله ریاست خود بر کابینه رژیم صهیونیستی مطابق با حزب دست راستی لیکود همواره سیاست‌های رادیکالی و جنگ طلبانه‌ای را در رفتار با گروه‌های جهادی فلسطینی و کشور‌های مخالف این رژیم با محوریت ایران در منطقه دنبال کرد.
نتانیاهو که در سال ۲۰۰۹ به عنوان رهبر حزب لیکود و با شعار بازگشت به غزه و نابودی حماس پیروز انتخابات شد، از بزرگترین منتقدان آریل شارون، نخست وزیر معدوم این رژیم به شمار می‌رفت که در سال ۲۰۰۴ دستور خروج از نوار غزه و کمی بعد دستور خروج شهرک نشینان غیر قانونی این رژیم از این منطقه را صادر کرد. نتانیاهو در آن هنگام وزیر دارایی اسرائیل بود و در اعتراض به این اقدام شارون از مقام خود کناره گیری کرد.
دومین وعده بزرگ نتانیاهو نابودی برنامه هسته‌ای صلح آمیز جمهوری اسلامی ایران و به زعم خود جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای بود که با نمایش‌های طعنه آمیز و خنده دار وی در اجلاس‌های سالانه سازمان ملل متحد همراه بود و امروز تنها خیالی واهی از این رویا به جا مانده است.
اما سومین و جالب‌ترین وعده وی به زمان آغاز نا آرامی‌های سوریه در سال ۲۰۱۱ بازمی‌گردد؛ او در کنار بسیاری از رهبران مشهور دنیا با قدرت از رفتنی بودن و پایان کار بشار اسد رییس جمهور سوریه سخن گفت و با سر زدن به خطوط تماس تروریست‌ها و بیمارستان‌های میدانی پیشرفته‌ای که ارتش اسرائیل در جنوب منطقه جولان و استان قنیطره در اختیار آن‌ها قرار داده بود، حمایت بی، چون و چرای خود را از تروریست‌های بین المللی نشان داد.
حالا با گذشت ۱۰ سال از این توطئه بین المللی علیه سوریه که با هدف شکستن کمر مقاومت پی ریزی شد، نتانیاهو به سرنوشت دیگر سران هم پیمانش از جمله دیوید کامرون و ترزا می‌در بریتانیا، سارکوزی و اولاند در فرانسه، عبدالله گل در ترکیه، اوباما و ترامپ در ایالات متحده دچار شد.
نتانیاهو در حالی از کابینه رژیم صهیونیستی کنارگذاشته شده که نه تنها هیچ یک از اهدافش محقق نشد بلکه به دلیل افزایش توان بازدارندگی مقاومت امروز رژیم صهیونیستی در دو جبهه شمالی و جنوبی در مرزی لبنان و غزه از یک سو و حضور نیرو‌های مقاومت در مرز فلسطین اشغالی با سوریه در انزوای کامل قرار گرفته و ماشین جنگی این رژیم دیگر هیچ تاثیری در معادلات جاری منطقه ندارد.
نتانیاهو در طول دوره ۱۲ سال نخست وزیری خود با وجود صرف میلیارد‌ها دلار هزینه برای ایجاد سامانه گنبد اهنین هیچگاه نتوانست مانعی برای رسیدن موشک‌های حماس به عمق سرزمین‌های اشغالی شود و نتواست پاسخی قانع کننده به این ناتوانی به افکار عمومی جامعه صهیونیستی ارائه کند.
تحولات میدانی ماه‌های اخیر حاکی از آن است که ایران نه تنها در مقابل تعدی به کشتی‌های نفتکش و باری خود سکوت نمی‌کند، بلکه سطح تنش را تا بدانجا بالا می‌برد که طرف اسرائیلی مجبور به عقب نشینی و رد و بدل پیغام‌هایی مبنی بر درخواست از کوتاه آمدن ایران می‌شود و امروز ایران در مقابل حملات رژیم صهیونیستی به هم پیمانانش در سوریه هم حمله متقابل تدارک می‌بیند.
از سوی دیگر مشکلات زنجیروار امنیتی از انفجار در پالایشگاه حیفا و فرودگاه بن گوریون و شرکت موشک سازی و فرود موشک‌های سرگردان پدافند هوایی سوریه در اطراف دیمونا! شرایط را بیش از پیش برای نتانیاهو پیچیده کرده بود و این رژیم را با واقعیت ضربه پذیری جدی خود رو به رو کرد.
تلاش این رژیم برای عادی سازی روابط با برخی کشور‌های عرب حاشیه خلیج فارس هم نتوانست نتانیاهو را از این بن بست نجات دهد؛ چراکه این شیوخ عرب با مشاهده مخاطرات امنیتی اسرائیل به خوبی این واقعیت را درک کردند که چندان نمی‌توانند به توافقات امنیتی با رژیم صهیونیستی اطمینان کنند. شاهد این ادعا را می‌توان در تلاش عربستان برای نزدیکی به ایران و مواضع اخیر بن سلمان در قبال جمهوری اسلامی ایران به عینه دید.
شواهد میدانی حاکی از آن است که صنعت دریانوردی و کشتیرانی تجاری رژیم صهیونیستی که ۹۰ درصد تجارت و بازرگانی این رژیم در این بستر انجام می‌شود، امروز در معرض تهدید جدی است. بنادر تجاری، پالایشگاه‌ها و مخازن آمونیاک این رژیم در بندر حیفا در تیررس موشک‌های مقاومت است و تاکنون ۸۰ شرکت اسرائیلی تحت تاثیر حملات سایبری قرار گرفته است.
همین واقعیات میدانی، نخبگان سیاسی رژیم صهیونیستی و مقامات امنیتی- نظامی این رژیم را به این نتیجه رسانده که جنگ پنهان علیه ایران نه تنها بازدهی مدنظر آنان را نداشته، بلکه هزینه‌های این رویکرد بیش از فواید آن است لذا رژیم اسرائیل و سیاست‌های نتانیاهو امروز در سراشیبی و سقوط سنگین قرار گرفته است و در مقابل، منطقه چاره‌ای ندارد که ایران را به عنوان یک قدرت مسلم در درون خود پذیرفته و با آن گفتگو کند.
نتانیاهو در داخل جامعه صهیونیستی هم کارنامه ناموفقی از خود برجا گذاشت، تشدید مشکلات اقتصادی، روند روبه رشد شکاف طبقاتی، ناتوانی در مهار کرونا و افشای مفاسد اقتصادی، رشوه خواری و سوءاستفاده او از قدرت از مصادیق ناکارآمدی او دوران دوازده ساله نخست وزیری بود دوره‌ای که دلیل اصلی طولانی شدن مدت آن نه اقبال جامعه صهیونیست؛ بلکه حاصل کلاهبرداری سیاسی او از همپیمانان سیاسی اش در کابینه بود.
همین واقعیات موجب شد تا نتانیاهو نیز به سرنوشت ایهود اولمرت، نخست وزیر سلف خود دچار شود و همانگونه که اولمرت برای سرپوش گذاشتن بر فاجعه شکست در جنگ ۳۳ روزه به دلیل بررسی پرونده مفاسد اقتصادی خود راهی دادگاه و از دنیای سیاست کنار گذاشته شد، این بار نتانیاهو نیز برای فرار از پاسخگویی در قبال اوضاع آشفته رژیم صهیونیستی در عرصه داخلی و خارجی به ظاهر برای رسیدگی به پرونده فساد و اختلاس به دادگاه می‌رود؛ اقدامی که برای حذف او از صحنه شطرنج سیاسی این رژیم است.
اما این همه ماجرا نیست چراکه نتانیاهو برای جرایم ضد بشری خود برضد مردم مظلوم غزه در جریان جنگ‌های ۲۲ روزه، هشت روزه، ۵۱ روزه و ۲ روزه باید در محاکم بین المللی مورد پیگرد قرار گیرد؛ جنگ‌هایی که هزاران نفر از مردم مظلوم غزه را به خاک و خون کشید، جنایاتی که نقاب از چهره کودک کش این رژیم در افکار عمومی جهانیان برداشت. این مطالبه‌ای برحق است که باید از سوی آزادیخواهان جهان پیگیری شود، فرصتی که به تبیین چهره واقعی این رژیم در افکار عمومی می‌انجامد.

نویسنده: محمدرضا طلاجوران
خبرنگار پیشین صدا و سیما در بیروت