به بیماران کرونایی در قرنطینه چگونه کمک کنیم؟

 

 

وی افزود: انتشار ویروس کرونا و درگیری بیشتر مردم و لزوم قرنطیه بیماران حاصل از این ویروس، این سئوال را در اذهان متبادر می‌کند که چگونه به این نوع افراد روحیه و انگیزه دهیم تا بتوانند تاب‌آوری داشته و به سلامت این بحران را پشت سر بگذارند؟

 

این کارشناس روان‌شناسی بالینی ادامه داد: نکته اول هزینه‌های جانبی زندگی و اختلال درآمد است، مخصوصاً فردی که سرپرست خانواده است نگرانی و استرس دو چندانی را تجربه می‌کند. اطرافیان بیمار باید جویای وضع اقتصادی خانواده درگیر باشند (نه اینکه تعارف کنند) و در صورت لزوم از کمک‌های مالی دریغ نکنند و این اطمینان را به خانواده درگیر برسانند که نگران وضع اقتصادی نباشند و برای تامین اقلام مورد نیاز اقدام کرده و بدین ترتیب آرامش ذهنی آنان را ایجاد کنند.

 

ابراهیمی تصریح کرد: وقفه در تعاملات اجتماعی روزمره می‌تواند بر بهزیستی عاطفی تاثیر بگذارد. تماس با فرد قرنطیه شده یا ارسال پیامک و ارتباط مجازی مخصوصاً تصویری این اطمینان را می‌دهد که مورد توجه است و سازگاری بیشتری پیدا می‌کند و خودش را دور از اجتماع نمی‌بیند.

 

وی با بیان اینکه در ارتباط با افراد در قرنطینه از تجارب افراد بهبودیافته برای آن‌ها صحبت کنیم، بدین طریق توان مبارزه با بیماری را افزایش دهیم، یادآور شد: اینکه فرد، بیماری را در کجا، از چه کسی و چرا گرفته سئوال بیهوده‌ای است. در اصل، با این پرسش‌ها فرد بیمار را مورد سرزنش قرار می‌دهیم که منجر به تضعیف روح و روان بیمار می‌شود.

 

این کارشناس روان‌شناسی بالینی عنوان کرد: نباید اخبار منفی در مورد کرونا را به بیماران گوشزد کنیم (تعداد مرگ و میر روز گذشته، سختی بیماری کرونا و این قبیل اخبار)؛ لزومی به تکرار نیست و اشتغال ذهنی به این موارد منجر به از دست دادن انگیزه مبارزه با بیماری می‌شود.

 

ابراهیمی در پایان خاطرنشان کرد: به گفته پزشکان بخش کرونایی، بیمارانی که دارای استرس و اضطراب ناشی از کرونا را با خود حمل می‌کنند، امید، روحیه و انگیزه برای مبارزه با آن را نداشته در معرض خطر بیشتری هستند.