با کلام وحی: سوره انشقاق

به گزارش خبرگزاري صدا وسيما ، سوره انشقاق سوره اي مکى و در ترتیب نزول، هشتاد و سومین سوره قرآن است که پس از سوره انفطار و قبل از سوره روم نازل شده و به این ترتیب، از آخرین سوره‌هاى فرود آمده در مکه است.

نظم سوره و پیوستگى آیات آن دلیل بر نزول یکپارچه آن است. 

نام دیگر سوره انشقاق
نام مشهور سوره ، انشقاق است و بعضى آن را «انشقت» خوانده‌اند که از آیه نخست آن گرفته شده است. آیه ۲۱ انشقاق یکى از موارد ده‌گانه سجده مستحب نزد دانشمندان شیعه و از موارد چهارده‌گانه سجده واجب نزد بیشتر علماى اهل سنت است.

محتواى سوره انشقاق
- آیات ۱ ـ ۵ با بیان حوادث هولناک پایان این جهان، به برپایى روز قیامت اشاره دارد.
- در آیه ۶ مى‌فرماید: براى انسان سیرى است به سوى پروردگارش و او در این مسیر تا آنجا پیش مى‌رود که پروردگارش را ملاقات کند.
- در آیات ۷ ـ ۱۲ ملاک پاداش در روز رستاخیز را نامه عمل مى‌داند که بر اساس آن به حساب انسان‌ها رسیدگى مى‌شود.
- در آیات ۱۳ ـ ۱۵ خوشحالى از کفر و گناه و نیز گمان به عدم معاد و بازگشت پس از مرگ را دو علت براى عذاب بدکاران مى‌شمارد و احاطه همه جانبه ربّ العزّه به تمامى رفتار‌ها و پندارهاى انسان را یادآور مى‌شود.
- در آیات ۱۶ ـ ۱۹ با ۴ سوگند به مراحل سیر انسان در دنیا و آخرت و انتقالش از حالى به حال دیگر اشاره مى‌کند.
- آیات پایانى سوره، ابراز شگفتى از ایمان نیاوردن کافران و آگاهى پروردگار از آنچه ایشان در دل پنهان کرده‌اند و بیان فرجام بدکاران و نیکوکاران را دربردارد.

در فضیلت تلاوت این سوره، از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است: کسى که همواره در نمازهاى واجب و مستحب سوره‌هاى انفطار و انشقاق را بخواند، خداوند بین او و حاجتش فاصله نمى‌افکند و مانعى میان او و خدا نخواهد بود و پیوسته خداوند به او مى‌نگرد تا از حساب مردم فارغ شود.

در حدیثى دیگر از پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و سلم آمده است: هر کس همواره این سوره را بخواند، خداوند او را از دریافت نامه عمل از پشت سر در امان مى‌دارد.