امید ، نوری از پس تاریکی‌ها

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما مرکز خوزستان؛ پروین رضایی، دکترای روانشناسی تربیتی با اشاره به اینکه انسان‌ها در مسیر پر فراز ونشیب زندگی همواره با مشکلات و رنج‌هایی دست به گریبانند، اظهار داشت: مسیر زندگی، مسیری نا هموار و پر از سنگلاخ است، اما انسان ها می‌توانند با وجود همه‌ی درد‌ها، دردمند نباشند و آسوده خاطر به مسیرشان ادامه دهند.

این روانشناس تربیتی با بیان اینکه مهم‌ترین عامل برای شاد بودن امیدواری است، گفت: امید ، مانند ستونی است که جهان را سر پا نگه داشته است.

وی در ادامه به تشریح امیدواری می‌پردازد: امیدواری در زندگی، یک نیازِ اساسیِ روان شناختی است.

به این معنا که، داشتنِ امید برایِ رشد و تکاملِ متعادل و سالمِ ما انسان‌ها بسیار مهم و ضروری است. بدونِ امیدواری در زندگی، رشدِ روحی و روانیِ انسان در مراحلِ اولیه متوقف میشود.

اگر به زندگی امیدوار نباشیم و به خوبی‌ها و چیزهایِ دوست داشتنیِ زندگی و وجودمون باور نداشته باشیم، دنیایِ اطراف در چشمِ ما، به جایگاهِ دهشتناکی تبدیل میشود و به تدریج انگیزه هایِ ما به سمتِ صفر گرایش پیدا میکند.

وی در ادامه افزود: امیدوار بودن موهبتی الهی و معنوی است که چرخه یِ زندگی را به گردش در میآورد و موتورِ تلاش را در زندگی روشن نگه میدارد.

آدمهایِ امیدوار، هر لحظه در انتظارِ اتفاقاتِ خوشایند هستند و حتی وقتی که با شرایطِ بد مواجه میشوند، به این فکر میکنند که تواناییِ تغییر و کنترلِ اوضاع را دارند؛ لذا سریع دست به کار میشوند.

رضایی در ادامه با بیان اینکه داشتنِ امید در زندگی، بعنوانِ سیستمِ ایمنیِ روح عمل میکند گفت: امید برایِ انسان، استقامت، توانایی و ظرفیتِ لازم را جهتِ تمدیدِ قوا فراهم میکند.

امیدواری موجب میشود که فرد، اهداف و آرمانهایِ خود را معین کند و کار‌هایی را انجام دهد که او را در رسیدن به آن هدف‌ها کمک میکنند.

---

وی در پایان تاکید کرد: فردِ امیدوار، خود را شایسته‌ی مواجهه با چالشهایِ اساسیِ زندگی، رسیدنِ به موفقیت‌ها و لایقِ شادی‌ها میداند و احساسِ کارآمدیِ شخصی میکند.

فردِ امیدوار، به توانائیهایِ خود برایِ اندیشیدن، یاد گرفتن، انتخاب کردن و تصمیمهایِ مناسب اخذ کردن، ایمان و اعتقاد دارد و باور دارد که دستیابی به اهداف، موفقیتها، دوستیهایِ سالم و احترامها، حقِ اوست.