داعش؛ شاه کلید کاخ سفید در طرح خاورمیانه جدید

     پژوهش خبری :نشریه «فارن افرز» در شماره جدید خود صراحتا تضعیف و کمرنگ شدن نقش داعش در منطقه را موجب قدرت گرفتن دولت بشار اسد و به تبع آن، محور مقاومت دانسته و بر همین اساس، استراتژی ایالات متحده را در مدارا و حفظ داعش در این منطقه دانسته است.

چرا با وجود اقدامات رسانه‌ای گسترده ایالات متحده مبنی بر تلاش شبانه‌روزی برای نابودی گروه تروریستی داعش و با گذشت پنج سال از اعلام موجودیت آن، کماکان هیچ اثری از تضعیف نقش آن در معادلات امنیتی غرب آسیا دیده نمی‌شود؟ پاسخ به این سوال را باید در نقشه کاخ سفید برای این منطقه دانست. نشریه «فارن افرز» در شماره جدید خود صراحتا تضعیف و کمرنگ شدن نقش داعش در منطقه را موجب قدرت گرفتن دولت بشار اسد و به تبع آن، محور مقاومت دانسته و بر همین اساس، استراتژی ایالات متحده را در مدارا و حفظ داعش در این منطقه دانسته است.

.....................................

 این توافق بین سایکس (Mark Sykes) دیپلمات انگلیسی و پیکو (George Picot) دیپلمات فرانسوی در نه می 1915 تنظیم و توسط وزرای خارجه دو کشور امضا شد و به قرارداد "سایکس - پیکو” معروف است و هنوز مرزهای کشورهای عربی در چارچوب آن قرارداد تعریف می‌شوند. مرزها طوری تعیین شده بودند که کشورها دارای مذاهب و قومیت‌های مختلف باشند تا استخوان لای زخم برای روز مبادا حفظ شود. یک فرمانده داعش، در یک ویدیو پایان توافق سایکس-پیکو را اعلام کرد و رهبر داعش ابوبکر بغدادی، در جولای 2014 در یک سخنرانی در مسجد جامع‌النور موصل اعلام کرد که «این پیروزی خجسته تا آخرین میخ بر تابوت توطئه‌ سایکس-پیکو، متوقف نخواهد شد.» ‍و در یک حرکت نمادین با بولدوزر، داعش مرز سوریه-عراق را، از بین برد. در این توافق، سوریه، لبنان و سیلیسیای ترکیه در کنترل فرانسه و فلسطین، اردن، مناطق اطراف خلیج فارس و بغداد به بریتانیا واگذار شد. در این توافق آمده بود انگلیس و فرانسه به طور مؤثری این مناطق را کنترل خواهند کرد. این کنترل از طریق حکومت‌ها و مدیریت های سیاسی این کشورها که عرب خواهند بود، تحقق خواهد یافت. شمال سوریه و بین النهرین منطقه نفوذ فرانسه و عربستان و دره اردن منطقه نفوذ انگلیس خواهند بود. بیت‌المقدس با مدیریت بین المللی اداره خواهد شد.

نشریه فارین افرز می نویسد:«اصلاحات عمیق سیاسی که احتمالا می‌تواند عراق و سوریه را به کشورهایی با ثبات تبدیل کند، هنوز در هیچ کشوری آغاز نشده است. العبادی تلاش کرد تا آرام آرام چند قدم بردارد ولی   ناکام ماند. «بشار اسد» حتی تلاش هم نکرد و صرفا بر نیاز کشورش به برگزاری یک انتخابات پافشاری کرد. پیشرفت در مبارزه علیه داعش نیز ممکن است تنها باعث سرکوب‌های بیشتر از سوی دولت‌های عراق و سوریه شود و مشوقی برای کسانی باشند که تنها راه‌حل را در تولید مرزهای جدید می‌دانند.» 

جفری گلدبرگ، نویسنده و خبرنگار مجله اتلانتیک و خالق کتاب «زندانیان: داستان دوستی و ترور» در مقاله ای با عنوان نقشه جدید خاورمیانه به طور گویایی به راهبرد آمریکا در قبال کشورهای منطقه اشاره می کند: زمانی که ما برای روی آماده سازی نقشه همراه مقاله کار می کردیم، توهم و اغراق را کنار گذاشتیم. با این حال وقتی که امروز به آن می نگریم اصلا خیالی به نظر نمی رسد. ما تقسیم سودان به دو کشور را پیش بینی کرده بودیم. (اگرچه آنچه را که امروز سودان جنوبی می نامند، "سودان جدید" نام نهادیم.) ما "حزب اللهستان" را در بخشی از لبنان ایجاد کردیم که عملا امروز وجود دارد. شمال حزب اللهستان در کنار سواحل مدیترانه در سوریه "جمهوری علوی" قرار دارد. این یکی از نتایج نیمه قابل قبول کوتاه مدت جنگ سوریه به رهبری بشار اسد است. همچنین در نقشه ما، سوریه مناطقی را به "دروزستان" واگذار می کند که در مناطق نزدیک به مرزهای "اردن کبیر" قرار دارد. البته عراق هم به کشور تقسیم شده است و کشور کردستان کنترل مناطق کردنشین ترکیه را هم به دست گرفته است. یکی از الحاقات نیمه هوشمندانه به این نقشه - منطقه خودمختار بدون ها - است؛ چیزی که می توانست پیش از کودتای نظامی اخیر مصر و نقشه ارتش مصر برای حفظ صحرای سینا از قبایل جهادی در شبه جزیره سینا در آن منطقه تکمیل شود. من در آن مقاله منتقد بسیار جدی غرور امپریالیستی بودم که محرک تقسیم بندی سایکس-پیکو خاورمیانه توسط بریتانیایی و فرانسوی ها بود. اما با این حال به نظرم چینش سایکس-پیکو سهوا مترقی بود. سازندگان خاورمیانه جدید مردمی از اقوام مختلف و اعتقادات متنوع (و یا جریان ها مختلف از یک مذهب) را در کشورهایی که قرار بود مدرن، چندفرهنگی و چندفرقه ای باشند قرار دادند. کتمان حقیقت است که بگوییم خاورمیانه جایی نیست که چنین آزمایش هایی در آن موفق نشان داده است. فکر نمی کنم ارزش داشته باشد که سرمایه های امریکا و از آن مهمتر حیات امریکایی ها را برای اینکه عراق را یک کشور واحد نگه داریم به خطر بیاندازیم. البته مهم است که در طرح هایی که از ایجاد پایگاه های دائمی جهادی ها ممانعت می کند سرمایه گذاری کنیم و ایالات متحده باید در این مورد هوشیار باشد، هوشیارتر از چیزی که تا به حال بوده است. اما این که عراق باید کشور واحدی باقی بماند چون باید بماند عاقلانه به نظر نمی رسد. 

  نشریه نیویورکر  هم می نویسد:«194 امین کشور جهان، کشور کردستان خواهد بود.»

همچنین نشریه آمریکایی آتلانتیک در نوشته ای با عنوان" بعد از عراق" گوشه ای از اهداف آمریکا در تجزیه کشورهای منطقه را آشکار کرد. در نقشه ای که این نشریه به این مناسبت منتشر کرده است بخش غربی ایران به همراه بخش شرقی ترکیه و شمال شرقی سوریه تجزیه و تحت نام کشور کردستان نشان داده شده است. بلوچستان نیز یک کشور مستقل شناخته شده و خوزستان و اهواز هم از ایران جدا ومستقل خواهند شد. در بخش هایی از نوشته جفری گولدبرگ مفسر سیاسی این نشریه خبری و سیاسی آمده است : کردها در عراق سال هاست که تحت ستم بوده اند. اما آنها به خاطر آرزوهایشان روزی به استقلال خواهند رسید. شاید هنگام جدایی کردستان از عراق خونهای بسیاری ریخته شود اما آنها در نهایت به اهدافشان خواهند رسید! اگر الان هم این امر تحقق نیابد روزی کشور کردستان محقق خواهد شد و آن روز گریزناپذیر است. به نظر می رسد که پروژه بعدی سیاست آمریکا تحریک کردها برای جدائی باشد. تجربه ثابت کرده است که آمریکا نمی تواند به طور مستقیم در ایران یا ترکیه مداخله کند به همین دلیل این کار را با واسطه انجام می دهد. پیش از این، واسطه آمریکا در این زمینه صدام حسین بود و هم اکنون به نظر می رسد کردها از سوی آمریکا برای این کار در نظر گرفته شده اند. کردها در ایران و ترکیه تا حد زیادی از وضعیتشان ناراضی هستند و به همین دلیل آمریکا درنظر دارد از آنها برای پیشبرد اهدافش استفاده کند. (http://www.theatlantic.com/international/archive/2014/06/the-new-map-of-the-middle-east/373080/)

یک اصل ثابتی در تاریخ بشر وجود دارد که جنگ‌ها وسیله‌ تقسیم مجدد سرزمین‌ها بوده است. در همین یکصد سال اخیر؛ جنگ جهانی اول، هم در اروپا و هم در منطقه‌ ما (توافق سایکس - پیکو)، مرزهای جدیدی ایجاد کرد. جنگ جهانی دوم؛ در اروپا تغیرات جدیدی به وجود آورد و در منطقه ما اسرائیل را خلق کرد و پاکستان را از هند جدا کرد که اسرائیل با تداوم جنگ‌ها، مرتبا مرزها را تغییر داد و پاکستان دو شقه شد. پس از فروپاشی شوروی، جنگ بالکان مرزهای جدیدی را ترسیم کرد که از یوگسلاوی، پنج کشور و جمعا هفت کشور جدید متولد شد. حالا، نوبت غرب آسیا است. این جنگ شروع شده است. توطئه‌ها بسیار شناخته شده هستند و تقریبا مشابه به هم. هوشیاری ما برای جلوگیری از این توطئه‌ها، درایت، استراتژی و تاکتیک‌های جدیدی می‌طلبد. ( 1 )

..............................

رهبر انقلاب تاکید ویژه‌ای بر عدم استفاده از عبارت «خاورمیانه» دارند. در پژوهش فوق نیز تلاش شده تا بیشتر از عنوان «غرب آسیا» برای توصیف منطقه استفاده شود و تنها در برخی موارد به صورت خاورمیانه ترجمه شده است.

«البته من اصرار دارم این منطقه را «غرب آسیا» بگویم، نه خاورمیانه. تعبیر خاور دور، خاور نزدیک، خاور میانه درست نیست. دور از کجا؟ از اروپا. نزدیک به کجا؟ به اروپا. یعنى مرکز دنیا اروپاست؛ هر جائى که از اروپا دورتر است، اسمش خاور دور است؛ هر جا نزدیکتر است، خاور نزدیک است؛ هر جا وسط است، خاورمیانه است! این تعریفى است که خود اروپائى‌ها کردند؛ نه، ما این را قبول نداریم. آسیا یک قاره‌اى است؛ شرقى دارد، غربى دارد، وسطى دارد؛ ما در غرب آسیا قرار داریم. بنابراین منطقه‌ى ما اسمش منطقه‌ى غرب آسیاست، نه منطقه‌ى خاورمیانه.» رهبر معظم انقلاب - 1391/5/22

.................

پژوهش خبری//